Bewaarder Ellis kan het eigenlijk nog steeds moeilijk geloven dat de gevangenis in Zwaag moest worden gesloopt. Net zoals ze volledig verrast werd door het bericht over de sluiting in 2018. Ze hoorde het onderweg naar het werk op de radio.
Ellis is één van de mensen die aan het woord komt in de documentaire ‘Een dorp achter tralies: het einde van de Glasbak’ van NH Nieuws. Ze werkte met veel plezier in de gevangenis tot die ene ochtend in juni 2018. “Ik reed op de A7, het was het journaal van zeven uur. En toen hoorde ik dat Zwaag dicht ging. Ik dacht: dat is een grapje, die hebben een foutje gemaakt daar in Den Haag.”
Maar het bleek geen grap. Het besluit kwam keihard aan bij Ellis. “Ik vind het ontzettend jammer het gesloten is en nu ook wordt gesloopt. Dat doet best wel een beetje pijn. Het is een dorp binnen. Je familie, alles.”
Toch was het werk in het begin alles behalve vanzelfsprekend. Zo snapte ze niks van het vakjargon binnen de muren. En dat leidde op de eerste dag al tot verwarring. “Een collega zei: ‘we gaan even naar het bad toe.’ en toen dacht ik: ik hoef die jongens echt niet te zien zwemmen. Maar toen bleek het om de visitatie te gaan”, vertelt ze lachend.
Overstap naar opvang daklozen
Een overstap naar een andere gevangenis zag Ellis niet zitten. En tegenwoordig werkt ze bij het Leger des Heils in de opvang van dak- en thuislozen. “Ik was bang dat ik nooit meer die werkvreugde ergens anders kon ervaren. Dus dacht dat het een mooi moment was om eens ergens anders te gaan werken. Dat was wel wennen hoor. Dat mensen daar in en uit liepen. Ik dacht: dat kan helemaal niet.”
Bekijk hier de volledige documentaire ‘Een dorp achter tralies: het einde van de Glasbak’