Het herfstig wachten van de kinderen
Op het aanleggen van Sints boot
Deed de vreugde niets verminderen
Het enthousiasme bleef heel groot.
Sint komt ook graag naar Hoorn
Omdat de stad hem boeit.
Het lijkt hem niet te storen
Dat inwonerstal steeds groeit.
Geeft dat de stad problemen?
Vraagt Sint aan Politpiet.
Kan men nog iets ondernemen?
Is er nog hoop in het verschiet
Om woningen te bouwen
Voor ieder die daarop wacht?
Kan men er op vertrouwen?
Wordt ooit het leed verzacht
Door woningbouw versnellen
En graag ook voor sociaal,
Opdat men kan voorspellen:
Straks woont u allemaal?
Nou Sint, we moeten vrezen,
Dat woonruimtetekort
Lang een probleem zal wezen
En het niet minder wordt.
Politpiet, vertel me nu toch
Over asielzoekersgekrakeel,
Met PVV’ers in het kielzog
Ziet men dat in Hoorn veel?
Ook hier, Sint, is men verontrust
Door opgeklopte angstverhalen.
Die krijg je moeizaam nog gesust.
Je krijgt uitsluitend hier vandalen!
Zo wordt geroepen door het volk
Dat zich steeds laaft aan leugenspraak.
In de raadzaal spreekt hun tolk;
Die zet graag het college schaak.
Doch de strijdvaardige burgervader
Blijft meester over deze strijd.
Dat maakte sommigen steeds kwader,
Die zien helemaal niks in spreidbeleid.
De oude school in Johan Poststraat
Leek best geschikt voor noodopvang,
Maar ultra rechts geblaat
Maakte heel wat mensen bang.
Je hoeft niet in de buurt te wonen
Van huizen voor een AZC.
Je komt je met een vlag vertonen
En neemt dan ook wat vuurwerk mee.
Onze eigen wethouder Axel
Verscheen zelfs in het Journaal
Over het idiote actiemisbaksel:
Extreemrechts met gewelddadig verhaal.
Moeilijke tijd voor onze bestuurders,
Dat hoorde je zeggen op de tv.
Gemene acties van reaguurders
Daar tobben politici mee.
Tenzij zij die meute laat weten:
Je zult onze steun niet verliezen
Tot maart moet je vooral niet vergeten:
Onze fractie denkt graag met je mee,
Maar wil je dan wel voor ons kiezen?
En heel wat Hoornse fracties
Mennojasten vrolijk mee.
Met tegendraadse afkeuracties
Volgden zij het volk gedwee.
Marjon van der Ven, ex-wethouder
Volgt gedwee Haagse Dilan.
Vertrok om met schouder aan schouder
Zo rechts te gaan als het maar kan.
Er zijn, Sint, in het volgend jaar
Verkiezingen voor Hoornse raad.
De meeste partijen staan nu daar
Met mooie beloften paraat.
Men kwam met veel amendementen
Voor begrotingsdebatten bedacht.
Die kosten natuurlijk veel centen,
Maar veel burgerleed wordt verzacht.
Het zijn oppositiepartijen
Die met deze plannen aan komen.
De begroting kon dat wel lijen,
Wat over was kon men afromen.
Ravijnjaar komt vast veel later
Een probleem voor de volgende raad.
Die zitten dan met een kater.
Misschien dat het dan toch wel gaat.
Politpiet, kun jij mij eens heel precies vertellen
Over politiek zelfverkiezen in Hoorn?
Was van tevoren goed te voorspellen
Of men bij de partij zelf bleef horen
Waar de kiezers nauwkeurig voor kozen?
Wie bleef er niet bij het kluppie?
Wie bleef kon er opeens niet meer verpozen
En kozen geheel onverwacht in hun uppie
Voor een fractie iets verderop,
Of kregen een drang tot iets anders
En richtten een eigen partijtje op?
Sint, de raad heeft sinds hun electie
Een record aantal spijtoptanten.
Die vonden hun fractie niet sexy
En kozen voor iets licht verwante
En veel betere plek voor hen zelf.
Het aantal, Sint, houd u vast,
Dat waren er maar liefst elf.
Hierdoor zijn er nu vijftien fracties,
Meest niet meer dan een zetel of twee.
Vergadertechnisch niet praktisch.
Je krijgt lange discussies hiermee.
Iedere fractie heeft vragen,
Een flinke handvol de man.
En evengoed toch weer eens klagen:
Waar blijven de antwoorden dan?
Een wethouder moet reageren
En dan ook graag binnen de tijd.
Wie weet zal de tijd ons eens leren
Hoe je ellenlang vergaderen mijdt.
In Hoornse raad, Sint wist u dat?
Waren voor leden de rapen gaar.
Er kwam een interpellatiedebat;
Met Dick Bennis was men klaar.
Men, eigenlijk een minderheid,
Hollandianen met hart en ziel,
Moesten nodig toch hun gram eens kwijt
Omdat beleid hen niet beviel.
Zij maakten samen heel wat stennis,
Hun wantrouwen was zeer groot,
Want wethouder Dick Bennis
Had veel te weinig nog begroot.
En ook met nodige veldverlichting,
Waar het in het plan aan schort,
Ontloopt gemeente haar verplichting
En doet ze Hollandia tekort.
Doch aan voetbalvelden
Worden tonnen steeds besteed.
Gewoon van gemeenschapsgelden
Alsof niemand daarvan weet.
Er staan in meerdere wijken
Ook voetbalvelden braak.
Dick Bennis wil bereiken –
Dat is een collegetaak –
Dat sportclubs een keer samen
Gaan sporten bij elkaar.
Dit is niet onzinnigheid uitkramen,
En geen reden tot bezwaar.
Maar Hollandia, beste mensen,
Dat is vanzelf heel andere koek,
Dus mogen veel te dure wensen
En krijgen ja voor elk verzoek.
Ach, Politpiet, de strijd nog
Rond dat beeld op de Roode Steen.
Loopt dat nog uit op een oorlog?
Of slaat men de handen ineen?
Ach Sint, rond J.P. Coen
Blijft ondanks vraag om rust
Nog vreselijk veel te doen.
Het vuur is niet geblust.
Op de Roode Steen des aanstoots
Prijkt massamoordenaar J.P. Coen
De Hoornse engel des doods
Uit naam van Hoorns fatsoen.
Dat beeld dat moet daar blijven!
Schreeuwt een deel van Hoorn.
Of: We moeten hem verdrijven
Omdat we ons aan hem storen.
Er volgden stadsgesprekken.
Daar kwam niet ieder bij.
Zo kan men beter ontdekken
Wat er leeft in maatschappij.
Geschreeuw zal niet verstillen
Men hecht aan zijn gelijk
Dat zal niet snel verschillen
Zo houd je lang gezeik.
We zullen erop vertrouwen,
Sprak Sint tot Politpiet,
Dat Hoorn ook blijft bouwen.
Opgeven doet men niet.
Volgend jaar een nieuwe raad.
We zullen dat gaan zien.
En als het samen nog niet gaat,
Helpt goede raad misschien.
Zo wordt door Sint aan Hoorn gedacht,
Maar hij laat het nu hierbij.
Sint doet wat men van hem verwacht
Hij maakt de kinderen blij.
Disclaimer: De inhoud van de column is uitsluitend voor rekening van de auteur. Streekomroep West-Friesland is niet ge- of verbonden aan een politieke partij of welke politieke richting dan ook, maar geheel autonoom en onafhankelijk.