Opnieuw was Swift dit seizoen geen partij voor Hollandia. Na de 1-4 zege in de uitwedstrijd eindigde het thuisduel in een 4-0 overwinning. In de strijd om de tweede periode heeft de ploeg van Van der Werff op de derde plek nog alle kans op de titel, al is Purmersteijn een geduchte concurrent.
Verslag: Erik Oudshoorn
Aanvallend voetbal op de helft van de tegenstander met hoog druk zetten. Daarbij een man meer creëren op het middenveld met wingbacks (aanvallende vleugelverdedigers). Het is een strijdwijze die Maikel van der Werff en de technische staf proberen in te slijpen bij het keurkorps van Hollandia. Als er een wedstrijd was waarin dit bijzonder goed uit de verf kwam, dan vormde het duel met Swift een schoolvoorbeeld.
De ploeg uit Amsterdam begon nog heel enthousiast aan het treffen dat vanwege de vorst op het kunstgras moest worden afgewerkt. Maar al snel werd Swift vastgezet op de eigen helft en kon het alleen nog de lange bal hanteren om onder de druk uit te komen. In de tweede helft drukte Hollandia het kwaliteitsverschil uit in vier treffers.
Het was opvallend dat de loodzware tactiek tot het einde succes had. De Hollandianen bleven de spelers van de hoofdstedelijke ploeg opjagen. Daarbij vanaf de lijn voortdurend gestuurd door Maikel van der Werff die ook de aanvallers geen moment rust gunde in de omschakeling. Eigenlijk hadden er veel meer doelpunten moeten vallen.
“De enige kritiek die ik heb is dat we de wedstrijd al eerder op slot hadden moeten gooien”, meende de oefenmeester dan ook achteraf. “We waren heel dominant. Ik had niet raar opgekeken als het 9-0 was geworden. Het kost heel veel tijd om de spelers zover te krijgen dat ze deze spelopvatting onder de knie hebben. Zeker voor een nieuwe trainer. Maar het begint nu toch wel goed uit te pakken. Ik denk dat het publiek vandaag ondanks de kou genoten heeft van onze aanvallen en combinatievoetbal.”
Periodekampioen
Hollandia is inmiddels gestegen naar de zesde plek in de Vierde Divisie A, maar Maikel van der Werff is vooralsnog met name geïnteresseerd in de strijd om het tweede periodekampioenschap. Daarin heeft Hollandia twee punten achterstand op koploper Purmersteijn dat korte metten maakte met Victoria (ook 4-0).
Er zijn nog drie wedstrijden te gaan voor de tweede periodetitel: Hollandia speelt thuis tegen Victoria en kruist uit de degens met DVVA (zaterdag) en Ter Leede dat ook een opmerkelijke opmars maakt. Purmersteijn lijkt met Ter Leede (uit), ODIN (thuis) en SJC (uit) een wat makkelijker programma te hebben. Maar wat is makkelijk in de Vierde Divisie? Maikel van der Werff: “We bekijken het van week tot week. De beleving moet elke wedstrijd goed zijn.”
Tegen Swift had Hollandia in de eerste helft nog moeite het net te vinden. Jim Broers kwam bij een scherpe voorzet net iets te laat en Bart Spil kopte een corner naast. Maar acht minuten na rust brak centrumspits Jim Broers de ban met een subliem genomen vrije trap, zijn specialiteit. Daarna volgde de Freek Vrenegoor-show. De linksbuiten stond aan de basis van drie treffers. Bij de 2-0 stelde hij Jesse Koeman in de gelegenheid met een stiftje te scoren.
De 3-0 begon met een vrije trap van zijn voet die voortreffelijk achterwaarts werd ingekopt door Milan Schipper. En bij de 4-0 was Storm van der Laan het eindpunt van een fraaie aanval over verschillende schijven waarin Freek Vrenegoor ook een rol speelde. De vleugelaanvaller pakt niet alleen regelmatig zijn doelpuntje mee, hij neemt ook vrijwel alle free kicks en corners vanwege zijn fluwelen trap.
Sem Perez Mutsaers verving op adequate wijze met gedurfde acties de geschorste rechtsback Mees Manshanden, maar bleef in de rust met een blessure in de knieholte achter in de kleedkamer. Een andere youngster, Melle van Maarle, deed als vervanger niet voor hem onder. Maar ook de andere jonge spelers als Souvian Nelson, Nick Bot en Storm van der Laan vielen goed in. Dat de formatie van de Van der Werffen door een gedegen jeugdopleiding sterk is in breedte kan in de slotfase van het seizoen nog wel eens van pas komen.
Hollandia speelde overigens met rouwbanden vanwege het overlijden van clubman Cor van der Gracht, eind vorig jaar, en oud-eerste elftalspeler Peter Duinmaijer (afgelopen week).