Groot verdriet bij slechtziende vrijwilliger Carla nu Hoornse kinderboerderij de Waalrakkers door bezuinigingen van de gemeente na 45 jaar dreigt te sluiten. “Wij snappen niet dat deze keuze wordt gemaakt”, vertelt een teleurgestelde Carla. Ze verzorgt al ruim 10 jaar met veel liefde de dieren van de Waalrakkers.
Twee jaar geleden is Carla slechtziend geworden, omdat een goedaardige tumor haar oogzenuw beschadigde. “Doordat ik bij de kinderboerderij werkte voordat ik blind werd, kan ik mij aardig redden”, aldus Carla. “Maar ik zou niet weten hoe dat ergens anders moet.” Naast dat de dieren een plekje in haar hart hebben, vindt ze het contact met de kinderen ook fijn. “In mijn eigen buurtje heb ik geen jonge kinderen wonen. Ik zal het contact heel erg gaan missen.”
Niet alleen Carla is boos dat ze moeten sluiten, ook de buurtbewoners zijn het niet eens met het besluit. Buurvrouw Ans kijkt uit op de kinderboerderij en elke dag geniet ze van het uitzicht. “De kinderen vinden dit geweldig, waarom zou je het dan van ze afnemen?”, vraagt ze zich af. “Het is prachtig om de interactie tussen de kinderen en dieren te zien.”
Om de Waalrakkers te behouden is de buurt een petitie gestart. “We willen dat dit blijft”, vertelt initiatiefneemster Manuela Horn. “In een korte tijd is die al duizend keer ondertekend. Hopelijk komen er nog meer bij.”
Keuzes, keuzes en nog eens keuzes
De kinderboerderij is volgens de gemeente strek verouderd en om de boerderij open te houden kost het éénmalig 40.000 euro en jaarlijks 60.000 euro. “Ook zijn de bezoekersaantallen erg laag”, liet de gemeente eerder weten. Daarom investeren zij liever de twee andere boerderijen, Mak Blokweer en de Woid.
Verder voldoet de boerderij volgens de gemeenteraad niet meer aan de eisen van het dierenwelzijn. De vrijwilligers van de Waalrakkers reageren geëmotioneerd wanneer zij dit te horen krijgen: “Het is niet waar wat ze zeggen. De dieren kunnen lopen waar ze willen en krijgen goed te eten.”
Hoopvol
Zowel de vrijwiligers als buurtbewoners hopen dat de gemeente zich bedenkt. “Ik zou echt niet weten wat ik moet doen als de boerderij sluit”, zegt Carla. “Misschien ga ik dan bij de andere boerderij werken, maar dat wil ik eigenlijk niet.” In november wordt een definitief besluit genomen of de boerderij blijft bestaan.