Een tekort aan vrijwilligers? Niet bij Hospice Dignitas in Hoorn. Daar waar bijvoorbeeld sportverenigingen vaak staan te springen om mensen, beschikt het hospice in Hoorn over meer dan 100 onbetaalde medewerkers. Waarom willen zij onbetaald werken in een omgeving waar mensen komen te overlijden?
Nooit een saaie dag voor de 54-jarige Silvia Beerepoot uit Wervershoof. Als coördinator van de vrijwilligers geeft ze de leiding over de meer dan 100 onbetaalde krachten bij Dignitas. “Er blijken nu drie koks niet beschikbaar, dus ik moet andere mensen benaderen”, zegt ze tijdens een gesprek in de familiekamer van het hospice.
Sylvia begeleidt vrijwilligers en biedt ze scholing aan. De groep bestaat onder meer uit zorgvrijwilligers, gastheren en -vrouwen, kookvrijwilligers en mensen die de tuin bijhouden.
‘Heeft vaak met zingeving te maken’
Beerepoot: “Dit is een unieke vorm van zorg door een unieke groep mensen, waar ik heel trots op ben. Dat doen ze samen met de formele zorg. Vrijwilligers melden zich vaak aan nadat ze een verlies hebben meegemaakt in dit huis. Zodoende hebben ze zelf ervaren dat je het verschil voor een ander kunt maken. Het heeft vaak met zingeving te maken. Hoe je hier het verschil kunt maken? Gewoon, door er voor de gasten en de familie te zijn.”
Wat is een hospice?
Een hospice is bestemd voor ongeneeslijk zieke mensen, die worden verzorgd in een huiselijke sfeer. Hospices zijn er voor mensen die binnen drie maanden zullen overlijden.
Achter haar computer laat ze het rooster voor de komende periode zien. Mensen kunnen zichzelf inschrijven voor een openstaande dienst. “We kijken ook goed welke functie het best bij je past. Niet iedereen is geschikt om in de zorg te werken en dat hoeft ook niet. Als je met elkaar in gesprek gaat, merk je al snel wat het beste past bij diegene.”
“Ze geven onvoorwaardelijke liefde aan de gasten en de families”
Silvia Beerepoot – vrijwilligerscoördinator van Hospice Dignitas
Het vrijwilligersbestand bestaat voor 70 procent uit vrouwen en de gemiddelde vrijwilliger is zo’n 60 jaar oud. “Veelal gaat het om mensen met de nodige levenservaring”, zegt Beerepoot.
“We zoeken vooral vrijwilligers die een beetje nuchter in het leven staan, met het hart op de juiste plek. We zijn een kleine zorginstelling, waarin we hoogwaardige zorg bieden. Iemand moet hier zichzelf kunnen zijn. Dat is heel belangrijk voor onze gasten, maar ook voor onze vrijwilligers.”
Niet betaald, wel een goed gevoel
Zelf is ze nu zo’n 2,5 jaar werkzaam bij Dignitas. “Onze vrijwilligers maken echt het verschil in de manier waarop we zorg aanbieden. Ze geven onvoorwaardelijke liefde aan de gasten en de families. Ze worden er niet voor betaald, maar het geeft ze een goed gevoel.”
Liefde voor de Dood: het leven in een hospice
Een verblijf in een hospice als laatste halte voor de dood. Voor veel mensen een absoluut schrikbeeld, maar hoe gaat het er echt aan toe in een hospice? In de serie ‘Liefde voor de Dood’ nemen we een kijkje bij hospice Dignitas in Hoorn.