Hollandia deed tegen Kolping Boys wat het moest doen: winnen. De 3-0 zege zorgde ervoor dat het team van Lars Keppel aansluiting kreeg met de middenmoot. Niels Koster was weer eens het goudhaantje, weliswaar in een nieuwe rol.
Verslag: Erik Oudshoorn
Daniël Schermer, Bart Spil, Luke Abelskamp en Freek Vrenegoor. Ze stonden dit seizoen allemaal in de spits van Hollandia. Maar in de uitwedstrijd tegen Scherpenzeel probeerde trainer Lars Keppel het ook een keer met vleugelspeler Niels Koster. Dat beviel kennelijk zo goed dat hij de clubtopscorer van vorig seizoen zondag opnieuw op die plek posteerde tegen rode lantaarndrager Kolping Boys. Niels betaalde dat vertrouwen terug met twee treffers. Eén kort na de aftrap van de eerste helft en één bij de aanvang van de hervatting.
Ook in de jeugd (Onder-15 en -17) fungeerde Niels Koster al eens als centrumspits. Toen het vorig seizoen niet liep in de punt van de aanval, liet hij zich al ontvallen: “Laten ze mij desnoods op die plek zetten.” Dat bescheiden geluid van de voetballer uit Wieringerwerf werd toen niet gehonoreerd door de technische staf.
Maar na een aantal mislukte experimenten, mede omdat Daniël Meijers tot de winterstop in Lissabon vertoeft, is coach Keppel toch bij hem uitgekomen. “Bij TOGB en Flevo speelde ik ook centraal voorin”, vertelt Niels Koster. “Ik heb er geen probleem mee. Maar er moet wel een goede nummer tien in mijn rug staan die mij kan lanceren. Met Luke Abelskamp op die plek gaat dat perfect. Als ik in de diepte wordt aangespeeld kan ik ook als centrumspits het best gebruik maken van mijn snelheid.”
Tegen Scherpenzeel had Niels Koster in de tweede helft eveneens de 0-3 kunnen maken, maar schoot hij de bal op de doelman toen hij oog-in-oog met hem kwam te staan. Een leermomentje. Al zal zelfs Arjen Robben van zo’n situatie (WK-finale 2010) ’s nachts nog weleens badend in het zweet wakker worden. Op een iets ander niveau kwam Niels Koster kort na rust tegen Kolping Boys sprintend ook vrij voor de doelman, maar nu koos hij de omtrekkende beweging.
En besliste daarmee al vroegtijdig de wedstrijd: 3-0. Koster: “Voor de wedstrijd hadden we het er toevallig in de kleedkamer nog over. Spelers drukten mij op het hart om dan de keeper te passeren. Ik heb ervan geleerd.”
Of hij nu als vleugelspeler wordt ingezet of als centrumpits, Niels Koster is niet weg te denken uit de basis van Hollandia 1. Al moest hij tot zijn grote frustratie constateren dat de trainer er in het begin van het seizoen anders over dacht en hem als wisselspeler op de bank zette. “Daar was ik niet blij mee. Heel veel mensen hebben mij toen gesteund en niet begrepen waarom dat gebeurde.”
Inmiddels bestaat de vrees bij de Technische Commissie dat hij voor Hollandia niet te houden is. Niels Koster: “Het is natuurlijk nog vroeg, maar voorlopig heb ik helemaal geen aanbiedingen gehad van andere clubs. Het moet echt een goede stap zijn en anders blijf ik gewoon bij Hollandia. Ik heb het hier hartstikke naar mijn zin.”
Keppel hield tegen Kolping in grote lijnen vast aan het basisteam dat Scherpenzeel op eigen grondgebied met 1-3 versloeg. Met dien verstande dat de negentienjarige Sem Perez Mutsaers zijn eerste basisplek kreeg als linksback. Niels Koster was al in de vierde minuut doeltreffend. Buiten hem speelde ook Freek Vrenegoor een perfecte wedstrijd. Bij de 1-0 en de 2-0 van Luke Abelskamp verzorgde hij de assist.
Maar in de 35e minuut leek er roet in het eten te worden gestrooid toen Kolping Boys een strafschop mocht nemen. Doelman Dirk Bakker tikte de zestienmetertrap echter heel knap uit de hoek. Koster: “Dat was een cruciale redding. Als het 1-1 zou zijn geworden, was de wedstrijd waarschijnlijk heel anders verlopen.”
Milan Schipper speelde in zijn nog jeugdige onbezonnenheid een negatieve hoofdrol. Hij veroorzaakte de penalty en kreeg in de tweede helft in de 66e minuut ook een tweede gele kaart, dus rood, toen hij na balverlies bij de middenlijn in een reflex een speler aan zijn arm trok. “Toen ik het deed wist ik meteen: dit is fout. Maar toen was het al te laat”, keek hij er achteraf op terug.
Hollandia liet zich met tien man in de tweede helft onnodig terugdrukken op eigen helft, maar Kolping Boys miste de kwaliteit om de numerieke meerderheid in doelpunten om te zetten. Sem Biezen had de beste kans op 4-0, maar het ging uiteindelijk om de drie punten omdat de concurrentie in de onderste regionen van de Vierde Divisie zich ook niet onbetuigd liet.