De voormalige technische school, die de afgelopen maanden is omgebouwd tot een tijdelijke opvanglocatie, is sinds vandaag geopend. Op deze locatie worden voor maximaal twee jaar 50 vluchtelingen opgevangen.
Of de eerste van de 50 vluchtelingen vandaag zijn of haar intrek zal nemen, is (nog) niet duidelijk. Zowel het COA als de gemeente konden dit nog niet zeggen.
Oktober vorig jaar besloot de gemeente dat deze locatie het meest geschikt was voor een tijdelijke noodopvang. Maar dat ging niet zonder slag of stoot. De ligging van de locatie, precies in het midden van een woonwijk met een basisschool in de buurt, baarde omwonenden veel zorgen.
Fakkels en rookbommen
Tijdens een raadsvergadering in oktober over asielopvang uitten zo’n 150 tegenstanders buiten het gemeentehuis hun ongenoegen. Hierbij werden eieren naar de raadzaal gegooid, fakkels aangestoken en rookbommen afgestoken. Daarnaast was er een petitie gestart die inmiddels meer dan 3.800 handtekeningen heeft opgehaald.
Eerder was er sprake van om honderd vluchtelingen op te vangen, maar daarvoor was te weinig draagvlak vanuit de gemeenteraad en de buurt. De opvang is bedoeld voor een periode van twee jaar en wordt daarna weer gesloten.
Drie maanden beveiliging
In de eerste drie maanden zal er dag en nacht beveiliging zijn. Na deze periode wordt er gekeken of de beveiliging afgeschaald of uitgebreid kan worden.
De groep zal bestaan uit stellen, gezinnen met kinderen en alleenstaanden. Alleenstaande minderjarige vreemdelingen, ook wel amv’ers genoemd, worden niet op deze locatie opgevangen. “We gaan ervan uit dat het om vluchtelingen gaat die kans maken om een verblijfsstatus te krijgen”, benadrukt COA-locatiemanager Majelle Slenters tegen mediapartner Streekomroep West-Friesland.
Hoorn onderzoekt twee locaties voor langdurige opvang
De noodopvang zal worden gebruikt als ‘overbrugging’ tot er elders in Hoorn een nieuw asielzoekerscentrum is gebouwd.
De gemeente heeft hiervoor twee locaties, een leegstaand rugbyveld en een paardenweide bij de Grote Waal, op het oog. Het hockeyveld, waar veel ophef over was ontstaan, is als locatie al door de gemeente geschrapt.
Als er na twee jaar nog geen duurzame asielopvang in de gemeente is gerealiseerd, dan wordt deze groep verplaatst naar een noodopvang of asielopvang elders in het land.
Boa’s zullen extra toezicht in de woonwijk houden, zegt de gemeente. Bij ernstige overtredingen als vechtpartijen of vernielingen, wordt er ingegrepen door de politie. “Het is zeker geen gevangenis, ze mogen gaan en komen wanneer ze willen”, zegt Slenters.
De locatie bestaat uit twaalf slaapkamers, verdeeld over zes lokalen, met een gedeelde keuken en sanitaire voorzieningen zoals douches en toiletten. Kinderen van vluchtelingen gaan naar school en voor bewoners zijn er onder meer taal- en verkeerslessen, activiteiten, huishoudelijke taken en begeleiding richting werk of vrijwilligerswerk.
Slenters: “In het begin zullen omwonenden onze bewoners regelmatig zien, omdat zij de omgeving gaan verkennen. Als je ergens komt wonen, wil je toch even weten waar je gaat wonen.”
Mediapartner Streekomroep West-Friesland legt in onderstaande explainer uit wat de gemeente van plan is. De tekst loopt door onder de uitleg.
Vrijwilligers staan te trappelen om de nieuwkomers te helpen. “Ik ben benieuwd hoe groot straks de belangstelling zal zijn”, zegt de 71-jarige Co Buysman, die heeft aangeboden om schaaklessen te geven. Ook Bert Laan, die al dertig jaar vlak bij de noodopvang woont, kijkt ernaar uit om ze te verwelkomen in de wijk.
Waar kijkt hij het meest naar uit? “Een glimlach”, zegt Laan. “Het zou mooi zijn als ik iets kan betekenen. Iets waar de ander blij van kan worden. Daar is diegene dan meestal wel aan toe.”
Iedereen van harte welkom
Ook in het buurthuis van het Leger des Heils op de hoek zullen de ’toekomstige buren’ van harte welkom worden geheten. “Iedereen is van harte welkom en we zullen helpen waar we kunnen. De koffie en thee staan klaar”, verzekerde coördinator William van de tweedehands kledingwinkel die in het buurthuis gevestigd is al eerder.


