Op pad met boa’s tijdens de kermis in Hoorn

De West-Friese stad Hoorn staat tien dagen lang in het teken van de kermis. Terwijl duizenden bezoekers genieten van attracties en feestmuziek, houden boa’s een oogje in het zeil. Wildplassers, vechtpartijen of overlastgevers: niets ontsnapt aan hun blik. Wat komt er allemaal bij kijken? NH liep een avond mee. 

“Dit zijn toch wel de drukste momenten van het jaar”, vertelt de 35-jarige Leomill voor aanvang van zijn avonddienst. Hij is nu zo’n anderhalf jaar buitengewoon opsporingsambtenaar (boa) in de gemeente Hoorn. Het team waaraan hij sinds kort leiding geeft, bestaat uit 25 personen. 

Het is dag vijf van de kermis in Hoorn. Hij draait samen met zijn collega Melissa (23) een dienst op de fiets. Melissa werkt sinds maart als boa en vertelt dat ze de avond ervoor haar vuurdoop op de kermis heeft beleefd. Iets waar ze naar uit heeft gekeken. “Het is wel wat rustiger dan ik had verwacht, maar er hangt een goede, gezellige sfeer en dat is ook prettig werken voor ons”, zegt ze.

‘We gaan knallen’

Hun dienst staat op het punt te beginnen. “Succes strijders”, roept Leomill naar zijn collega’s als hij de fiets op stapt. Vanavond werken ze met z’n tienen. Aan Leomills riem hangen handboeien, een wapenstok en een portofoon voor direct contact met de politie. Zijn stem klinkt vastberaden. “Vandaag gaan we ons best doen, gaan we knallen, meer kunnen we niet doen.”

Ze fietsen richting de Lambert Meliszweg, een bekende plek waar tijdens de kermis vaak fout wordt geparkeerd. Het is meteen raak. De boete? Zo’n 120 euro. 

“Zo, dat zit erop”, zegt Leomill, nadat collega Melissa de parkeerboete heeft uitgeschreven. “We gaan nu richting het kermisgebied.”

Deze avond staat in het teken van vrouwen en dat betekent drukte in de binnenstad. “Vanavond is hier vrouwenavond, dus het kan flink druk worden”, zegt Leomill, terwijl ze samen over straat fietsen. Met een guitige glimlach: “Je gaat het zo meemaken.”

En inderdaad: het is rond 21.00 uur al lekker druk. Overal slenteren bezoekers langs de flitsende lampjes. De zoete geur van suikerspin hangt in de lucht en op de achtergrond klinken de geluidjes van de achtbaan en het spookhuis.

Leomill legt uit waar ze op letten: “In het centrum geldt een alcoholverbod, maar tijdens de kermis met zoveel man is dat niet te handhaven. We controleren nu vooral op of minderjarigen alcohol drinken.” Ook boa’s in burger lopen er rond om de pakkans te vergroten.

‘Elke dag is anders’

Tijdens een korte drinkpauze, het is nog steeds rond de 19 graden, vertelt Leomill waarom hij dit werk zo leuk vindt. “Het werk is heel divers. Elke dag is anders. De ene dag maak je iemand boos, de andere dag maak je iemand blij. We doen meer dan alleen bonnetjes uitschrijven. Ondermijning, illegale prostitutie, alcoholcontrole, het hoort allemaal bij ons takenpakket.”

Melissa sluit zich daarbij aan: “Het is nooit saai, er gebeurt altijd wel iets.”

Leomill merkt dat het dit jaar op de kermis rustiger is dan voorgaande jaren. “Het is dit jaar wel wat relaxter: er zijn minder vechtpartijen, minder wildplassers en minder overlast.”

Niet veel later, als ze rond 22.00 uur over het Grote Noord fietsen, merkt Leomill iets in zijn ooghoek op. Er wordt in een steegje wildgeplast. Leomill is er als de kippen bij en houdt de wildplasser staande. “Heeft u een paspoort of rijbewijs bij zich?”, vraagt de handhaver. De wildplasser zegt dat hij niks op zak heeft, waarna hij vraagt waar dit voor nodig is. “Voor wildplassen”, legt Leomill uit.

De man is het er niet mee eens en probeert weg te lopen, maar Leomill houdt hem tegen. “Meneer, u mag blijven staan. Ik wil geen geweld gebruiken, wil gewoon rustig met u praten.” 

De bodycam springt aan en Melissa roept assistentie in van collega’s. Daarna ontstaat er een discussie. “Ik heb helemaal niet wildgeplast”, zegt de man.

“Ik heb het met eigen ogen gezien. We kunnen dit op een moeilijke of makkelijke manier oplossen, de keuze is aan u”, reageert Leomill. Na lang heen en weer praten, komt de man tot bezinning en accepteert hij de boete die 170 euro bedraagt. 

De man biedt zijn excuses aan en loopt daarna met zijn vrienden richting de kermis. “Ik wens u nog een fijne avond”, zegt Leomill.

Hij heeft geluk gehad, zegt de handhaver achteraf, omdat het bij één boete is gebleven. Er had ook een tweede boete uitgedeeld kunnen worden, omdat hij geen identiteitskaart kon laten zien. “Hij is er goed van afgekomen.”

Hun dienst is bijna ten einde. De twee boa’s vervolgen fietsend hun weg door de binnenstad. Een dag later laat Leomill weten dat de avond rustig is verlopen. “Gelukkig zonder bijzondere gebeurtenissen”, appt hij.