Hartelijker dan ik verwachtte doet de politicus voor mij open en ik loop achter zijn indrukwekkende gestalte aan naar zijn studeerkamer. ‘Een journalist met vragen, daar houd ik van,’ zegt hij. ‘Koffie?’ ‘Graag, met alles erin,’ waag ik te zeggen.

‘Niet te bescheiden, dat stel ik op prijs,’ stelt hij en korte tijd later zit ik tegenover hem voor zijn keurig opgeruimde bureau. ‘Kijk eens aan, koffie met een koekje voor meneer de journalist.’ ‘Ik hoorde u laatst zeggen dat niemand meer weet hoe men behoorlijk oppositie dient te voeren,’ begin ik het interview.

‘Ha, het is goed om te horen dat de pers belangrijke mededelingen ook echt oppikt, beste journalist.’ De politicus gaat er even goed voor zitten en kijkt mij strak aan.

‘Ben jij op de hoogte van de betekenis van het woord oppositie?’

Ik zoek even naar een passend antwoord, maar eer ik iets kan zeggen, neemt de politicus het woord weer. ‘Je kunt dat opzoeken, maar laat ik jou die moeite besparen. Oppositie is: 1) Partij van verzet 2) Verzet 3) Concurrentie 4) Tegenkanting 5) Contramine 6) Tegenovergestelde 7) Eindspel bij schaken 8) Tegenpartij 9) Tegenstand 10) Tegenwerking.’

De politicus kijkt of zijn duiding voldoende bij mij landt. Ik knik.

‘Ik zit als politicus in de oppositie. Na de verkiezingen hebben bepaalde partijen (ik ontwaar nu bij hem een woeste blik) duidelijk gemaakt dat zij beslist niks met mij te maken willen hebben. Ga jij maar in de oppositie, was hun boodschap. Welnu, dat dienen zij dan ook te weten!’ ‘U bent het niet vaak met hen eens?’

‘Ik dacht dat jij mijn uitleg van oppositie begreep, journalist. Het is niet mijn taak om het met hen eens te zijn. Ik ben oppositie en dat is een uiterst serieuze aangelegenheid! Ik ga het niet zomaar eens zijn met dat stelletje … coalitie!’
De politicus spuwde het laatste woord bijna uit.

‘Maar ze kunnen het af en toe toch wel eens aan het rechte eind hebben en dan kunt u ze toch steunen?’

‘Steunen? Jij bedoelt het af en toe met hen eens zijn? Waarom zou ik? Niemand in de raad heeft voor mijn fractie gekozen. Hun achterbannen zijn de mijne niet. Wij hoeven dus niemand in de raad ter wille te zijn. Ik voer oppositie, zoals oppositie gevoerd dient te worden! Wat zullen we nu krijgen?’

Ik tracht niet al te overdonderd over te komen en ben blij vooraf enkele vragen te hebben voorbereid. ‘Gebruikt u bepaalde tactieken om goed oppositie te voeren?’

‘Jij denkt nu, dat ik daar geen antwoord op zal geven, om mijn oppositiewerkwijzen niet bekend te maken? Ik houd van openheid, meneer de journalist! Dat willen de mensen graag! Een van de eerste dingen die een oppositiepoliticus moet blijven doen: twijfel te allen tijde aan de goede bedoelingen van de coalitie. Die zitten daar omdat ze denken dat ze hun zin eens kunnen doorvoeren. Zoek de pijnpuntjes in hun beleid en benoem ze. Ga ervan uit dat alles veel duurder gaat uitvallen dan ze willen beweren en blijf daarop hameren. Creëer rookgordijnen! Gebruik de raadsinstrumenten voor alles en nog wat. Een heel mooi instrument is de technische vraag. Stel technische vragen over van alles wat je maar kunt bedenken en doe dat grondig.’

‘Grondig?’

‘Grondig, dus niet alleen maar vragen hoe het zit, maar eis alle stukken en alle cijfers op die de antwoorden moeten ondersteunen. Tijdstippen, afspraken en toezeggingen in het verleden, redenen waarom iets niet kan. Details, alle details.’

‘Maar kost dat niet veel tijd van de ambtenaren, zodat ze aan hun eigen werk niet meer toekomen?’ De politicus kijkt me aan met een blik of hij een kleuter moet uitleggen dat hij niet zomaar in een modderplas moet gaan zitten. ‘Moet ik je weer de opsomming geven van wat oppositie betekent, journalist?’

‘Maar dat is toch gewoon tegenwerken?’

‘Precies, dat was nummer 10 van de opsomming die ik jou gaf. Kan ik doorgaan? Moties en amendementen indienen bij elk raadsvoorstel en steun geven aan elke andere motie of amendement. Het maakt niet zoveel uit of die een meerderheid van stemmen opleveren, maar het maakt duidelijk dat wij als oppositie steeds weer worden afgepoeierd en daar ligt de taak voor jullie, journalisten. Jullie moeten dat duidelijk vermelden in jullie artikelen.’

‘Maar wij hebben toch de vrijheid om zelf onze stukken te schrijven?’

‘O, gaan we op die toer? Zal ik voortaan mijn achterban duidelijk maken dat ook de pers ons tegenwerkt? Mijn achterban moet nu al vooral van mij horen dat ze problemen hebben en welke. We hebben ze hard nodig, meneer de journalist! Een oppositie bestaat bij de gratie van mensen die zich misdeeld voelen. Maar ik denk dat ons gesprek zo langzamerhand wel lang genoeg geduurd heeft!’

Ik kan nog net de laatste slok koffie nemen en besluit het koekje maar even in mijn jaszak te stoppen. De snelheid waarmee ik naar buiten loop is zeker twee keer de loopsnelheid van binnen komen en nu pieker ik over de tekst van het stukje dat ik hierover zal schrijven.

Disclaimer: De inhoud van de column is uitsluitend voor rekening van de auteur. Streekomroep West-Friesland is niet ge- of verbonden aan een politieke partij of welke politieke richting dan ook, maar geheel autonoom en onafhankelijk.