Afgelopen dinsdag kwam het personele plaatje van ons stadsbestuur compleet. We beschikken weer over vijf wethouders die onze burgervader zullen bijstaan, vier nieuwe raadsleden om het 35-tal weer volledig te krijgen en maar liefst acht nieuwe leden voor de raadscommissie. En allen beloofden, geheel uit zichzelf of met de helpende hand van een heel hoge almachtige functionaris, hun taken te vervullen zonder vuile spelletjes te spelen.

Zo werd het een plechtige, betekenisvolle, maar ook een vreugdevolle avond voor alle dertien aanwezige volledig verschillende partijtjes. Een avond om dankbaar op terug te zien en via de foto’s voor zeer lange tijd vast te plakken op de tijdlijn van de lokale geschiedenis.

Over aan te stellen raads- en commissieleden hoeft nooit te worden gestemd. De eigen fracties worden in staat geacht zelf te kunnen vaststellen of hun kandidaten geschikt zijn voor het verantwoordelijke werk. Dat geldt echter niet voor wethouders. Een partijtje kan wel van alles beweren over de nuttige en juist in deze tijd hoognodige kwaliteiten van de aangedragen persoon, maar er kan best van alles mis zijn, ook al is de persoon door allerlei instanties en speciaal daartoe aangestelde raadsleden vanuit diverse politieke stromingen kritisch bekeken. Daarom wordt er over een wethouderskandidaat gestemd. In het geheim. En dat is mooi om mee te maken.

Het blijft dus helemaal geheim wie hoe gestemd heeft, zodat je die stemkeuze absoluut nooit als verwijt kunt hanteren. En nu moet ik bekennen dat ik voorafgaand aan de stemming de voorspelling deed dat kandidaat Dennis Boutkan van PRO zeker tien stemmen tegen zou krijgen. Ik keek naar één kant van de raadszaal waar ik de tien vermeende tegenstemmers naast elkaar zag zitten. Zij waren gepasseerd bij de coalitievorming. Helemaal verkeerd gedacht natuurlijk, want dat kan ik nooit zomaar weten en mijn gedachte probeerde ik weg te zetten als fout. Foei Sjaak! Je beticht bij voorbaat mensen van een handeling die zij misschien helemaal niet van plan zijn. Van de 33 aanwezige raadsleden kreeg Dennis 23 instemmende stemmen. Natuurlijk dacht ik even: zie je wel!

Die gedachte werd versterkt door de uitslag van de stemmingen over de andere aan te stellen wethouders. Op één na ook 23 voorstemmers. Alleen Yousuf Yousufi had er 24. Hoe zou dat te verklaren kunnen zijn? Misschien was er een fractie van twee raadsleden hem goed gezind, maar dan moest er aan de positief gestemde kant van de zaal één tegenstemmer zijn. Yousuf is van de VVD, fluisterde een gisse collega mij toe. Dat klonk eigenlijk heel logisch.

Wat goed dat de stemming geheim was, dacht ik meteen. Je vermijdt zo allerlei lasterpraatjes en dat doet de samenwerking in de raad uiteraard geen goed. En omdat alle aanwezige raadsleden zeer hartelijk de aangestelde wethouders kwamen feliciteren, zonder dat er verbeten gezichten te ontwaren waren, mag je slechts concluderen dat je speculeren over stemkeuzes moet overlaten aan de roddelpers.

Wel grappig en beslist volkomen toeval was de uitslag van de openbare stemming over het verlenen van ontheffing aan Dennis Boutkan om een tijdje wethouder van Hoorn te mogen zijn, zonder dat hij er nog officieel woont. Uitslag: 23 stemmen voor! De tegenstemmers stonden hier wel duidelijk leesbaar op de schermen. Tegenstemmers waren uitsluitend de leden van Hart van Hoorn, Forum voor Democratie en Sociaal Hoorn/Team Tonnaer. Stom toeval! Ja, natuurlijk had je dit kunnen zien aankomen, maar dit is natuurlijk niet het bewijs dat de geheime tegenstemmers uit deze zelfde hoek kwamen.

En hoe erg was dat stemmen tegen de aanstelling van de wethouders nu helemaal? Ook de tegenstemmers zagen allang in dat zij met hun tegenstem de aanstelling niet hadden kunnen tegenhouden en misschien zijn ze daar ook stilletjes blij om. Ze kregen wel even de kans om de coalitie te laten weten dat er wel degelijk oppositie is in de raad en dan moet je zo’n tegenstem niet persoonlijk opvatten. Ben je gek? Het is juist een mooie wijze om te laten zien hoe democratie werkt. Zonder subtiele wrijving op z’n tijd wordt niks mooi glad. Aan het einde van de avond kon het glas worden geheven en gloorde in de hartelijke gesprekken de hoop dat de Hoornse democratie weer vier prachtige jaren tegemoet kan zien.

Maar ja, de toekomst is net als een geheime stemming. Al denk je alles te begrijpen, je weet het nooit precies.

Disclaimer: De inhoud van de column is uitsluitend voor rekening van de auteur. Streekomroep West-Friesland is niet ge- of verbonden aan een politieke partij of welke politieke richting dan ook, maar geheel autonoom en onafhankelijk.