Ach, wat waren de druiven zuur! Overvloedige zonneschijn verwarmde niet optimaal de harten van elke Hoornse politicus en dat is hen niet eens heel erg te verwijten. Afgelopen dinsdag was er weer de jaarlijkse bespreking van de kadernota. Het woordje kader is voor een raadslid van ontzettend groot belang, want het dient de ruimte aan te geven waarbinnen het college z’n gang mag gaan. Elk jaar krijgen de fractievoorzitters dan iets uitgebreider de ruimte om zich uit te spreken over de zaken die er wat die fractie betreft echt toe doen en natuurlijk zijn die zaken een stuk breder waar te nemen dan de handvol fracties van de coalitie kunnen overzien.
Gelukkig is er dan altijd nog de mogelijkheid om die verwaarloosde om oplossingen schreeuwende problematiek verder onder de aandacht te brengen in daartoe passende moties. Ik kom daar nog kort op terug. Het wekt nauwelijks verwondering dat de coalitiegenoten met enige lof over het komende beleid spreken, hoewel daarbij de waarschuwingen voor mislukking ondanks hartverwarmende inzet ook worden uitgesproken, zonder nadrukkelijk de schuld daarvoor bij voorbaat neer te leggen bij de oppositie. Het woordje verbinding wordt hiertoe veelvuldig gebezigd door fractievoorzitter Marion van der Bijl van PRO. Zij is verheugd over het aantreffen ervan in de onderhandelingen, ook met partijen die nu geen deel uitmaken van de coalitie.
Hoe anders wordt het begrip verbinding gebruikt door Chris de Meij van Hart van Hoorn. Hij heeft met grote hartstocht verbinding gezocht met PRO en enkele andere partijen en dat heeft er slechts toe geleid dat hij werd afgewezen. Neen, niet Chris werd afgewezen, de inwoners van Hoorn die in het volste vertrouwen zijn fractie hun stemmen gaven. Och Chris, lieten deze mensen weten, laat Hoorn niet in handen van die woke linksen met hun gretigheid om alle mooie dingen voor de Hoornse bevolking alvast weg te geven aan asielzoekers.
Die onverlaten die een miljoenen meer kostende – herstel: vele malen meer kostende – verbouwing van een museum zonder blikken of blozen goedkeuren en die – godbeterehet! – dat prachtige historische standbeeld van Hoornse grootste en dierbaarste held best wel van de sokkel zouden willen stoten of als compromis een of ander niet nader te beschrijven alternatief kunstwerk daar vlak in de buurt willen zetten om de grootsheid van onze bloedeigen Coen wat onderuit te halen!
Chris heeft handreikingen gedaan, juist om verbinding te zoeken en natuurlijk ook een beetje om zelf in het college te kunnen komen en laat dat vermaledijde PRO-zootje daar niet ontvankelijk voor blijken te zijn! Chris bood natuurlijk niet meteen aan om die verfoeide spreidingswet zo vlot mogelijk te gaan uitvoeren, maar men had het er toch even netjes met hem over kunnen hebben?
Hij is zelf vast en zeker goed in staat om zijn achterban, die hem in de socials zo fantastisch blijft steunen, uit te leggen dat niet alle HvH-verkiezingsbeloften op asielgebied en dergelijke niet ten uitvoer kunnen komen. En ach, die spontaan opgeborrelde kreten om namens het gedachtegoed van Hart van Hoorn het linkse tuig tot landverraders te verklaren en hen de meest ongezonde ongeneeslijke ziekten toe te wensen, daar moet je als verbindingszoekers toch doorheen kunnen prikken? En zijn dat eigenlijk ook niet pogingen om echte verbinding te zoeken?
Verbinding is nu wel degelijk tot stand gekomen. Aan één kant van de raadszaal zitten nu elf raadsleden, die elkaar hebben gevonden in hun strijd tegen de verwerpelijkheid van de bestuurlijke plannetjes van een flinke meerderheid van de raad. Echte kameraadschap ter rechterzijde in grote verbondenheid en over de herkomst van ideeën mag je best van allerlei zaken roepen. En fascisme is ook maar een woord, toch? Dat verwijzen naar paralellen met NSB-gedachtegoed slaat natuurlijk nergens op. We hebben allemaal wel eens een verhaal gehoord over NSB’ers die zich indertijd heel netjes hebben gedragen.
Gelukkig bestaat de mogelijkheid om moties in te dienen. Afgelopen dinsdag waren er flink wat en alle nagenoeg alleen ingediend door fracties die buiten de coalitie vielen. Dertien moties, waarvan maar liefst zeven wilde moties. En maar liefst drie aangenomen moties mochten bevestigen dat het inderdaad mogelijk is ergens stukjes verbinding tot stand te brengen. Je moet ergens beginnen.
Disclaimer: De inhoud van de column is uitsluitend voor rekening van de auteur. Streekomroep West-Friesland is niet ge- of verbonden aan een politieke partij of welke politieke richting dan ook, maar geheel autonoom en onafhankelijk.