Opnieuw stonden de buren van de Driestedenweg in De Weere met elkaar op de weg. En wederom was een brand in de buurt aanleiding voor koffie en broodjes in de buitenlucht. De schrik zat er goed in, toen een schuur donderdagochtend afbrandde. Het goede nieuws: er vielen geen gewonden en de huizen bleven door bluswerkzaamheden gespaard.
Omstreeks 6.30 uur ontstond er brand in de schuur achter de woning aan de Driestedenweg. Mogelijk is er asbest vrijgekomen. Eigenaar Gerard Sneek ziet een paar uur later met verdriet hoe de brandweer na het nablussen de spullen bij elkaar zoekt. De schuur is dan al niet meer dan een hoop puin. “Gelukkig was hij al grotendeels leeg, want ik ben aan het opruimen. Alleen de auto staat er nog in.” Hij wijst naar de zichtbaar verbrande carrosserie. “Hij was rood… Het belangrijkste is dat iedereen ongedeerd is. Ook onze poes, Trix. Die zit nog binnen.”
Hoe dan ook, het is een triest onderdeel van het naderende afscheid van De Weere. “We verhuizen binnenkort naar een appartement in Spanbroek. Mijn zoon komt hier te wonen, is de bedoeling. Op termijn willen ze er iets nieuws neerzetten. Uiteindelijk was de schuur wel verdwenen, maar dat hoeft niet op deze manier”, klinkt het nuchter.
Tekst gaat verder.
Buren Patricia Dam en Dave Rood waren vanochtend al vroeg aan het werk, toen ze werden gebeld. “Ik stapte net uit in Grootebroek, toen Patricia belde. Dan is Grootebroek-De Weere nog een heel eind”, zegt Dave. Patricia arriveerde eerder bij het hun huis. “Ik zag heel veel rook en hoorde knallen. Ik begreep later dat dat door het asbest komt. De brandweer was toen al flink aan het blussen en toen ik zag dat de huizen gespaard bleven, zakte de ergste paniek.”
Ze worden op straat omgeven door buren en andere belangstellenden uit het dorp. Op een zonnige donderdag regent het bemoedigende schouderklopjes. “Iedereen leeft mee. Met ons en met de buren. Dat geeft een warm gevoel”, zegt Dave. Na enig geduld mogen ze van de instanties hun huis weer betreden.
Tekst gaat verder.
“Hier wonen allemaal authentieke De Weerenaren”, zegt Richard op ’t Veld. Als uitbater van ’t Centrum is hij al 35 jaar onderdeel van de hechte gemeenschap. “We delen hier alles met elkaar, lief en leed. De saamhorigheid is hier groot.”
Richard kent zijn rol in een crisissituatie als deze helaas maar al te goed. Nog geen twee maanden geleden stonden bewoners van de Driestedenweg ook al op straat, toen de stolpboerderij van de familie Stroomer – tweehonderd meter verderop – in vlammen opging. Oorzaak toen: blikseminslag. “En nu staan we hier weer, zo kort daarna. De schrik zit er goed in hier. Het mag nu wel weer even klaar zijn.”
Hij staat met een pot koffie in zijn hand. Gezet met behulp van een noodaggregaat, omdat er door de brand tijdelijk geen stroom is. Hij had een extreem korte nacht. “Om half vier kwamen we thuis na een weekje Griekenland. En om zes uur ging het alarm.” Een schaal met broodjes – bestemd voor buurtgenoten en brandweerlieden – is dan al rondgegaan. “Dat lijkt me niet meer dan logisch. Je doet wat je kunt.”