Politici krijgen tegenwoordig via de sociale media een hoop bagger over zich heen. Landelijke, maar ook lokale politici worden niet gespaard door lieden die nietsontziend de meest gore kreten gebruiken waarvoor menigeen in hun kindertijd stevige corrigerende opmerkingen van hun opvoeders hadden moeten incasseren. De schreeuwers zijn geen kind meer en ik vrees in veel gevallen zelf opvoeder geworden. Zij helpen fanatiek mee om het uitschelden en bedreigen van politici een doodnormale zaak te laten worden. Ik probeer dat te begrijpen.
Wat moet een politicus doen om een bak verbale stront over zich heen gekieperd te krijgen? Gewoon hun werk doen. Het werk dat een meerderheid van de bevolking verwacht van een politicus. Gebeurt dat ook in Hoorn? Ja hoor, we gaan gewoon netjes mee in de vaart der volkeren. Hoornse politici doen wat van hen verwacht wordt en krijgen ook bagger over hen heen.
Ik heb nog niet gehoord of de Hoornse politici af en toe bijvoorbeeld Facebook bekijken en turven hoeveel negatieve berichten, inclusief de duimpjes, er is gescoord, zodat er op een vaste dag in de maand bij een kopje koffie met iets lekkers erbij kan worden vergeleken wie de meeste afzeikberichtjes scoorde, gebruik makend van een eenvoudige vergelijkingsschaal om ook de kwaliteit en originaliteit van de opmerkingen te toetsen.
Is het uitschelden van de Hoornse politici terecht? Dit is een typisch links-elitaire vraag. Daar gaat het helemaal niet om! Wie onze wethouders volgt op de momenten dat de publieke tribune in de raadzaal daar voor open staat, hoort hen reageren op vragen over beleid dat zij voorstellen. Het is heel gebruikelijk dat vooral de oppositiepartijen uiterst kritisch staan tegenover veel voorstellen en af en toe kan dat een spannend debat opleveren.
Het zijn doorgaans zeer beschaafde debatten, ook wanneer de tegenstellingen onoverbrugbaar lijken. Men dankt bij voorbaat de vragensteller voor de vraag en ik heb nog nimmer vragensteller of antwoorder de gesprekspartner een moeilijk te genezen ziekte of zelfs spoedig overlijden horen toewensen. Noch hoorde ik de beschuldiging een landverrader te zijn uiten. Dat past vooral bij de sociale media.
Het in de sociale media vaak uitgesproken vermoeden dat raadsleden en vooral wethouders daar alleen maar bezig zijn zichzelf te verrijken of anderszins te bevoordelen lijkt te zijn gevoed door geheime informatie waarvan ik de bron nog niet heb ontdekt. Nu zou men best mogen stellen dat ik niet de allersnuggerste ben, die wel eens over het politieke handelen spreekt of schrijft. Ik heb ook echt helemaal niet door dat de Hoornse politici zich onderling enorm vermaken over het feit dat ik al 27 jaar achter elkaar helemaal niks in de gaten heb. Ik vraag me dus nu oprecht af of ik eigenlijk alle reaguurders van Facebook moet bezien als lieden die zich nooit in het politieke ootje laten nemen.
Nu krijg ik op sommige plekken bij mijn schrijfsels dezelfde soort opmerkingen als onze politici. In nog lang niet te vergelijken intensiteit en hoeveelheid als onze politici, dus moet ik het maar niet al te hoog in mijn bol krijgen. Ik ben geen politicus en wanneer ik met het handjevol rare toevoegingen aan mijn adres meen dat ik ook een beetje ga meetellen, dan loop ik eigenlijk voor gek naast mijn schoenen. Het wekt bij mij wel de vraag: stel, dat er een Hoornse politicus rondloopt, die een heel jaar lang nog maar hooguit een handjevol verwensingen heeft gescoord, doet die dan wel goed zijn werk? Hoe serieus moeten we die nemen?
Wat misschien in zo’n geval een heel rare vraag zou kunnen zijn is of die politicus dan goede banden heeft met de club rareopmerkingenschrijvers. Is de vraag of zij werken en schrijven vanuit een zelfde soort gedachtegoed wel gepast? Wanneer er vanuit de club van reaguurders af en toe de naam van een landelijke politicus wordt genoemd in combinatie met een stevige wens (is onwens daar een bruikbare term voor?) dat moet ik tot mijn schrik vaststellen dat die politicus door mij eigenlijk vooral als een gunstig voorbeeld wordt gezien.
Ik vind dan dat die politicus met wel de enorme hoop toegewenste bagger in ieder geval wordt opgemerkt. Je zou dus tegenwoordig ervan uit moeten gaan dat alleen klaplopers in de politiek in de sociale media worden ontzien. Hoe echter een politicus, hoe meer bagger. Hoe meer bagger, hoe vasthoudender een politicus moet zijn. Hoe leerzaam kan Facebook toch zijn!
Disclaimer: De inhoud van de column is uitsluitend voor rekening van de auteur. Streekomroep West-Friesland is niet ge- of verbonden aan een politieke partij of welke politieke richting dan ook, maar geheel autonoom en onafhankelijk.