Een museum zo groot als een voetbalstadion, met 44 zalen én skyboxen. En dat in het anders zo bescheiden Opmeer. In 2005 onthulde Dirk Scheringa, eigenaar van het Scheringa Museum, plannen voor een gigantische uitbreiding. Aan ambitie geen gebrek, zeker niet als zijn kunstcollectie maar blijft groeien en het museum steeds meer bezoekers trekt. Maar de feestelijke opening? Die komt er nooit.
In de derde aflevering van de documentaireserie ‘De droom van Dirk – een Dalí in Spanbroek’ staan de uitbreidingsplannen van het museum centraal. De aflevering is vandaag bij NH op televisie te zien.
In 2005 – acht jaar na de opening van het museum aan de Spanbroekerweg in Spanbroek – werden de verhuisplannen uit de doeken gedaan. “In het museum is plaats voor zo’n 250 schilderijen en inmiddels hebben we er 900”, verklaarde Scheringa destijds. “Dat is jammer. Alles wat we hebben gekocht, willen we graag laten zien.”
200.000 bezoekers per jaar
Hoogste tijd dus om uit te breiden. Niet alleen omdat de collectie groeit, maar ook omdat steeds meer mensen het Scheringa Museum voor Realisme weten te vinden. De nieuwe doelstelling wordt bepaald op 200.000 bezoekers per jaar. “In het oude museum kwamen 50.000 bezoekers. We hadden al concepten bedacht met bussen vol bezoekers, vanuit Amsterdam.”
“Als je buiten staat, ziet het er al megalomaan uit. Maar binnen is het nóg megalomaner”
Herman ter Veen – wethouder gemeente Opmeer
Een museum, bestaande uit 44 zalen, met zaalsponsoren en skyboxen. Een voluptueus gebouw, midden in Opmeer. “Eerlijk gezegd is het wat groter uitgepakt dan ik in mijn hoofd had”, bekent mede-eigenaar Baukje Scheringa. Of zij haar man kon afremmen, als hij iets in zijn hoofd had? Met een gulle lach: “Dan mag je wel een bulldozer meenemen.”
Wethouder Herman ter Veen zat destijds in de gemeenteraad van Opmeer. “Er wordt wel eens gezegd dat het megalomaan is. Dat is het ook. Als je buiten staat ziet het er al megalomaan uit, maar binnen is het nóg megalomaner. Zó groot is het. Maar wij zagen het als een mooie kans om Opmeer op de kaart te zetten. Een paradepaardje in de gemeente.”
Scheringa: ‘Ik ben een diesel’
Scheringa kent de commentaren van destijds. “Sommigen betichtten mij van grootheidswaanzin, maar dat is onzin. Het is een kwestie van visie hebben. Die hadden we met kunst, maar ook met AZ. We wilden landskampioen worden, toen we nog in de Eerste Divisie speelden, en dat is ook gelukt. Ik ben een soort van diesel. Ik heb de Elfstedentocht gereden. Die duurt 200 kilometer. Dan moet je rustig beginnen en dan gewoon doorgaan.”
Uiteindelijk komt er geen enkel schilderij in het museum te hangen. In oktober 2009 – een jaar voor de geplande opening – gaat de DSB Bank van Dirk Scheringa failliet. In het verlengde daarvan moet ook het museum in Spanbroek de deuren sluiten.
Alle kunst wordt door de curatoren in één nacht weggehaald. “Onmenselijk eigenlijk”, zegt Scheringa. “Niet alleen voor ons, maar ook voor alle medewerkers.”
Welke impact dat had op Dirk en Baukje Scheringa én de medewerkers is te zien in de derde aflevering van ‘De droom van Dirk – een Dalí in Spanbroek’.
“Onmenselijk eigenlijk. Niet alleen voor ons, maar ook voor alle medewerkers”
Dirk Scheringa – op het weghalen van alle kunst
‘De droom van Dirk’ op televisie en YouTube
De documentaireserie ‘De droom van Dirk – een Dalí in Spanbroek’ is vanavond bij NH op televisie te zien, vanaf 17.11 uur en herhaaldelijk ieder uur daarna. Vandaag aflevering 3: de uitbreidingsplannen.
Komende zondag verschijnt de aflevering op het YouTube-kanaal van NH. Bekijk ook aflevering 1 en aflevering 2 van ‘De droom van Dirk’.