Ik wil niet zielig overkomen, maar mevrouw Grosthuizen en ik hebben niet overal zo’n berg spaarcenten vaststaan, dat we ons de afgelopen tijd heel erg druk moesten maken over het belasten van box 3-kapitaal en winsten daaruit. We kunnen een hopelijk lang uitblijvend ongemak aan witgoed of huisonderhoud zonder grote zorgen opvangen en af en toe veroorloven wij ons een uitje of eten iets dat door anderen is bereid.
Elke maand controleren we wel even zonder er al te gretig bij te kijken of de Staatsloterij ons eindelijk ook eens een mooie verrassing heeft bezorgd, maar tot nu toe is de vreugde over een prijsje uitermate beperkt gebleven. Ik fantaseer wel eens over het mogen binnen hengelen van de jackpot en wat we er dan allemaal mee gaan doen. Hoe ouder wij worden, zal vooral de vreugde van onze kinderen daar groter mee zijn. Mijn vreugde van de mogelijkheid om te kunnen bijdragen aan ondersteuning van allerlei maatschappelijke mooie zaken heeft een flink schijnheiligheidsgehalte.
Wie meer geld wil binnenhalen dan mogelijk is via zijn of haar werk of pensioen moet gewoon gaan beleggen. Niet je geld op de bank zetten, maar in handen geven van hen die er veel meer voor jou uit kunnen halen. Zo las ik deze week de uitnodiging om je geld te beleggen in de bouw en uitbating van seniorenwoningen. Er komen steeds meer bejaarden, dus je hoeft niet te vrezen dat de vraag daarnaar spoedig zal afnemen. Ondanks de verplicht te melden slag om de arm, wordt de belegger die minimaal een ton inbrengt een jaarlijkse uitkering van omstreeks 10% beloofd. Mevrouw Grosthuizen en ik bezitten geen ton (ook niet meerdere), maar ik schrok wel een beetje van de advertentie.
De hedendaagse huren zijn, zeker wanneer we ze vergelijken met die in de goeie ouwe tijd schrikbarend hoog. Niet alleen voor senioren. Het is, zo mocht ik deze week concluderen, niet alleen de grote vraag naar woonruimte en de gegroeide bouwkosten, de het wonen duurder maken, maar de kans is groot dat van de huur die je elke maand betaalt, 10% vloeit in de zakken van hen die wel minimaal een ton vrij te besteden heeft. Dat is helemaal legaal en niemand wordt geacht hier iets onfatsoenlijks aan te vinden. Wanneer je de jackpot weet binnen te halen mag je zelfs voor gek verklaard worden wanneer je je geld alleen op een bankrekening stort met een minimale rente van pakweg drie procent.
Hoeveel zou er overblijven van mijn linkse rechtvaardigheidsgevoel wanneer de eerste schrik van plotseling multimiljonair te zijn wat is wegebt? Word ik ethisch belegger of zoek ik een mogelijkheid om de financiële toekomstmogelijkheden van mijn nageslacht zo solide mogelijk te verzekeren? Ik heb de kansen de afgelopen jaren een beetje voorbij zien komen. De medicijnfabrieken die oude patenten hebben opgekocht en nu met het verhaal iets meer de ruimte hebben om nieuwe medicijnen te ontwikkelen de oude pillen weten te vergulden. Daar kan wat beleggingsgeld in worden gestopt. Of anders de dreigende oorlog. Er moet heel wat wapentuig worden geproduceerd en de afzetmarkt is gunstiger dan ooit. Zouden daar de pecunia van de jackpot niet heel nuttig zijn ondergebracht?
Natuurlijk is beleggen van je geld niet iets waar je absoluut tegen moet zijn. Je kunt er bedrijven mee vooruithelpen en een goedlopend bedrijfsleven maakt een samenleving betaalbaar. Mevrouw Grosthuizen en ik ontvangen elke maand pensioen en de hoogte daarvan is afhankelijk van het beleggingssucces van de maatschappij die dit maandelijks op onze rekening stort. Wanneer zij te horen krijgen dat zij niet meer mogen beleggen in, noem maar een paar verfoeilijke bedrijven, dan hoop ik stiekem dat ze dat dan wel blijven doen in bedrijven waar ze een niet al te laag rendement voor terugkrijgen. Ook bij mij is, laat ik dat dan maar eens ruiterlijk toegeven, het hemd nader dan de rok.
Toch blijft het bij mij wringen wanneer er dik geld verdiend mag worden met diensten waar de mens niet buiten kan. Wonen, zorg en onderwijs lijken mij bijvoorbeeld terreinen waar je geld in moet steken om dat goed te laten functioneren, niet om ermee binnen te lopen. Ik vrees dat ik me nog even zorgen moet maken over de trekking van de Staatsloterij. Misschien ben ik niet erg geschikt om veel geld te hebben.
Disclaimer: De inhoud van de column is uitsluitend voor rekening van de auteur. Streekomroep West-Friesland is niet ge- of verbonden aan een politieke partij of welke politieke richting dan ook, maar geheel autonoom en onafhankelijk.