Ik verzeker je: hij is een goed mens met mooie idealen en heeft zijn hart op de juiste plaats zitten. Ik heb hem natuurlijk niet fysiek bestudeerd, maar ik ga ervan uit dat zijn hart in de borstholte ligt, schuin achter het borstbeen en waarvan ongeveer tweederde deel zich bevindt links van het midden en een derde deel rechts en zo’n beetje op de hoogte van de vijfde en zesde rib.
Wanneer je hem ziet en hoort spreken, dan krijg je niet het gevoel dat het bij hem wel eens heel anders kan zijn. Hij heeft gevoel voor het leed der mensen en dat heeft hij vele malen aangetoond in zijn bijdragen in raads- en raadscommissievergaderingen.
Ik heb het nu over Robert Vinkenborg, de man die de raad in kwam met zijn geheel eigen partij HOP, na enkele jaren verwantschap voelde met een andere fractie en om de vergadertijd efficiënter te helpen benutten samen met die andere partij opging in ÉénHoorn en daarmee, vanuit gewetensnood, omdat hij te weinig meer kon voelen op te komen tegen het grote onrecht dat stadsgenoten moesten ondergaan, weer de samensmelting doorbrak met medeneming van de partijnaam, die en passant, ook hoog noodzakelijk gereinigd diende te worden van vreemde smetten. Deze persoon, van wie ik het een grote eer vond dat hij ooit een bundel met mijn columns van voorwoord voorzag, kwam deze week in een licht te staan dat hij wellicht niet heeft zien aankomen.
Robert heeft het college van B&W vragen gesteld over een hele klas jonge schoolkinderen die naar de noodopvang voor asielzoekers gegaan waren, onder leiding van de juf. En dat terwijl de ouders niet vooraf toestemming was gevraagd! Een aantal ouders is onlangs nog te hoop gelopen tegen de komst van de noodopvang en die zitten nu thuis met de gebakken peren! Hun kroost van net aan zes jaren oud komt thuis met een enthousiast verhaal over hun bezoek aan die vermaledijde noodopvang.
Waar papa of mama een paar avonden zich heel boos hebben gemaakt en voorts enorm in de steek werden gelaten door het complete gemeentebestuur, dat volkomen doof bleef voor de goed doordachte bezwaren van, zeg maar, bijna de hele bevolking van Hoorn-Noord, komt hun zoontje en/of dochtertje trots thuis met het gevoel dat ze iets goeds hebben gedaan!
Robert herkent dat soort leed direct en dat vreet aan hem. Hij zelf was met zijn nieuwe fractie ook tegen de opvang op die plaats en op die manier. Hij staat open voor de vrees van ouders van kinderen die ongetwijfeld enorme risico lopen dat diezelfde schatjes van zes jaar en ook ouder iets vreselijks kan worden aangedaan. De sterk aangetaste leefbaarheid van de wijk wordt zomaar door een school als nauwelijks relevant opzij geschoven.
Ouders worden ook door de mede-opvoeders niet gehoord! Of misschien gaat het wel verder! Niet dat Robert meteen beweert dat het zo is, maar stel je toch voor, dat een basisschool zomaar een politieke agenda heeft, dat indruist tegen de politieke richting van ouders! Moet zo’n bezoek aan een AZC, dat je toch onmogelijk niet kan zien als een politiek statement niet eerst overlegd worden met schoolbestuur, MR, GMR, ouderraad en – niet echt verplicht – een of meer lokale politieke partijen?
Welnee! Zo’n juf doet maar en laat, omdat ergens werd opgevangen dat de kindertjes in die noodopvang in een beetje kale en sfeerloze ruimte moeten wonen, doodleuk een vlaggetjesslinger maken om de boel daar op te vrolijken en sjouwt er argeloos met de hele meute naar toe om de vlaggetjes bij de deur af te geven! En wat kan er nu gebeuren met zo’n zesjarige? Straks herkent het een noodopgevangen kind of volwassene en gaat die met vrolijke lach hartelijk staan groeten! Voor je het weet ontstaan er vriendschappen! Dat is namelijk niet ondenkbaar!
Dan wordt zo’n asielkind doodleuk meegenomen om bij nietsvermoedende ouders te komen spelen! (Ik ben nu niet zo flauw om de veronderstelling te doen dat zo’n asielkind komt opnemen wat er door asielgenoten zonder toestemming kan worden opgehaald) Wat er is gebeurd laat zich onmogelijk anders beschrijven als een regelrechte aanslag op het ouderlijk gezag! De school verpest ongevraagd het kind met argeloze vriendelijkheid, terwijl ouders wel beter weten en vooral voelen. Doet de burgemeester daar niks aan? Vindt de burgemeester het goed dat er zonder professioneel toezicht gemeentepolitiek wordt bedreven op basisscholen? Nee, daar doet de burgemeester niks aan.
Het is goed dat raadsleden het als hun taak blijven zien om ongenoegen dat wordt beleefd door groepen land- en rasgenoten in het asielzoekersvraagstuk te horen en stevig te vertegenwoordigen, hoewel er altijd raadsgenoten zijn die de boel weer heel anders interpreteren en er zelfs verdachtmakingen mee mengen. Het waren te wensen dat bij die lieden het hart net zo op de goede plaats zit als bij Robert Vinkenborg!
Disclaimer: De inhoud van de column is uitsluitend voor rekening van de auteur. Streekomroep West-Friesland is niet ge- of verbonden aan een politieke partij of welke politieke richting dan ook, maar geheel autonoom en onafhankelijk.