Moeite hebben met het verwerken van prikkels door hersenbeschadiging, voor vier miljoen Nederlanders is het de realiteit. Zo ook voor Niels Kentie. Hij kreeg zes jaar geleden onverwachts een hersenbloeding en ook hij had last van overprikkeling. Maar nu na veel training en zijn grenzen opzoeken, is hij verslaafd aan prikkels. “Je moet niet denken dat je iets niet kan, maar jezelf juist blijven uitdagen.”

Het leven van Kentie zag er voor de hersenbloeding heel anders uit dan nu. De West-Fries werkte veel, had een druk sociaal leven, maar ook veel stress en een ongezonde levensstijl. “Ik bewoog weinig tot niet en rookte ook.” Toch was dat volgens Kentie niet de oorzaak van de hersenbloeding. “Waarschijnlijk kwam het door de stress die ik toentertijd had van een paar heftige tegenslagen.”

Veel mensen met hersenletsel hebben last van overprikkeling door bijvoorbeeld licht, geluiden, kleuren, aanrakingen of bewegingen. Gezonde hersenen selecteren en filteren informatie. Door een hersenbeschadiging kunnen die mechanismen verstoord of vertraagd worden. “Het voeren van een gesprek terwijl de radio op de achtergrond aanstaat kan voor mensen met hersenletsel al een uitdaging zijn”, aldus de Hersenstichting.

Om meer aandacht te vragen voor de impact die overprikkeling met zich meebrengt heeft de organisatie een campagne opgericht waar ‘De dag van de overprikkeling’ onderdeel van uitmaakt. Het is volgens de stichting een onderschat probleem in de samenleving. Op 23 juni kan op ‘De dag van de overprikkeling’ daarvoor nodige aandacht worden gewekt.

Knetter van een hersenbloeding

Kentie had na de ‘knetter van een hersenbloeding’, zoals hij het zelf omschrijft, veel last van overprikkeling en sliep daardoor veel. “Ik had geen zin om dingen te doen en wilde bijvoorbeeld ook geen agenda bijhouden, dat ging gewoon niet.”  

De dagbesteding heeft hem geholpen met het weer met prikkels leren omgaan. “Ik ben dingen gaan doen die ik nog nooit had gedaan, zoals schilderen en radio maken.” De schilderijen die hij maakte tijdens de dagbesteding heeft hij door middel van zijn sales skills en ook wel enig talent voor schilderen, weten te verkopen door heel Nederland. “Dat is toch hartstikke leuk! Ik kreeg zelfs onbekende mensen aan de deur.”

Ook geeft hij nu gastlessen op middelbare scholen. “Ik had het op een gegeven moment ook gewoon druk. Waardoor mijn brein zich is gaan oprekken en ik steeds meer prikkels kon verdragen”.

Dankbaar

Kentie is dankbaar voor de mensen van de dagbesteding dat ze hem hebben gestimuleerd om zijn grenzen te verleggen. “Zonder hen was ik niet zo ver gekomen.” Ook zijn de mensen om hem heen belangrijk geweest voor het weer om kunnen gaan met prikkels.

Hij moedigt dan ook andere mensen met hersenletsel aan om activiteiten te ondernemen en niet zichzelf af te sluiten. “Niemand wordt beter van niets doen”, vindt hij. “Ga niet zitten netflixen, dat is zonde. Maar ja, dat geldt ook voor mensen met een gezond brein.”