De leugen regeert is een zinnetje dat niet door mij is bedacht, maar door onze voormalige koningin Beatrix, die in 1999 haar ergernis uitte over de elastieken aanpak van feiten over de koninklijke familie door persmuskieten.
Het is een uitspraak die niet alleen voor misbruik van de mogelijkheden van de media kan worden gebruikt, maar voor veel andere terreinen, met name de politiek. Het is beter dat niet de hele waarheid naar voren komt, want dan wordt het lastiger besluiten te nemen die de achterwacht van politici graag genomen wil zien.
Regeringsbesluiten aangenomen krijgen via informatie die niet compleet is of stomweg niet waar is verfoeilijk. Het is niet alleen ondemocratisch, maar het ondermijnt ook het vertrouwen in politici en het bestuur. De regelmatige lezer van deze column is niet verbaasd dat ik dit naar voren breng, hooguit nieuwsgierig geworden naar de reden waarom ik het er weer over heb.
Ik hoop altijd nog dat het niet van toepassing zal zijn in de Hoornse politiek, maar eigenlijk moet ik zeggen dat ik hoop dat het in het politieke wereldje van Hoorn minder zal worden en zelfs helemaal zal verdwijnen. Zolang er leven is, is er hoop, luidt een zegswijze en het zijn wijze woorden. Maar wanneer je ook nog zegt: hoop doet leven, dan zou het leven erg afhankelijk zijn van hoop. Zonder hoop geen leven. Van hoop alleen kan men niet leven, kun je ook wel eens horen zeggen, dus met hoop alleen red je het niet. Ergo: in Hoorn moet je een hoop doen om de hoop op behoud van een goede democratie te bewerkstelligen.
Ik durf keihard te stellen dat in Hoorn de leugen meeregeert. Er zijn uitspraken gedaan die niet de volle waarheid bevatten. Met uitspraken die een geloofwaardige realiteit kunnen zijn wordt steun gekocht om besluiten door te drukken. Ik weet dat ik geen enkele Hoornse fractie kan aanwijzen waar men nooit uitspraken heeft gedaan die voor een deel stoelen op veronderstellingen en aannamen van feiten die door velen worden gezien als de waarheid. Wel kan men fracties aanwijzen, waar serieus getracht wordt om besluiten te nemen op zo feitelijk mogelijke waarheden. Je kunt niet alles weten en de keiharde waarheid zit af en toe verstopt. En ja, er zijn ook fracties die heel selectief omgaan met stukjes waarheid.
Voorafgaand aan het uitdragen van verkiezingsretoriek in de stad is niet iedere colporteur de gelofte of eed afgenomen om zich alleen maar bezig te houden met de waarheid en niets dan de waarheid. Daarmee wil ik niet gezegd hebben dat het verkiezingscircus een show is van de spijkerharde leugen. Het verwijten van verspreiden van leugens moet je alleen doen wanneer heel bewust onwaarheden of slechts een nuttig deeltje van de waarheid wordt gebruikt om stemmersinstemming te verkrijgen. Op dit moment spelen twee waarheidsgevoelige thema’s een belangrijke rol in de Hoornse politiek. Het huisvesten van asielzoekers en statushouders en het wel of niet laten staan van het standbeeld op de Roode Steen.
Bij beide discussieonderwerpen wordt gebruik gemaakt van argumenten die niet aantoonbaar genoeg de volledige feitelijkheid representeren. Het asielzoekersdebat wordt door een aantal Hoornse politici dankbaar aangepakt om met hele leugens en halve waarheden onderbuikgevoelens aan te wakkeren. Een stuk milder wordt dat gedaan rond het vraagstuk over het standbeeld.
In de discussie hierover wordt regelmatig fanatiek betoogd dat een meerderheid van de Hoornse bevolking het stand beeld wil laten staan. Er wordt zelfs af en toe een percentage gemeld. Ik mocht deze week horen dat dit niet in alle gevallen klopt. Wanneer er zou worden gezegd dat een groot deel van de Hoornse burgerij zich ergert aan het gekissebis over het beeld, dan zou ik dat aannemen als een waarschijnlijkheid, maar nog niet als waarheid.
Er zijn in onze stad nog veel meer onderwerpen aan te wijzen die niet zo fraai zijn aangepakt als zou kunnen. Ongenoegen over parkeren, speelvoorzieningen, informatieverstrekking, begaanbaarheid voor voetgangers of ander verkeer, veiligheid, overlast en nog een veel langere lijst aan struikelobjecten zijn allemaal zaken die ook spelen en doorgaans is bij het aankaarten van zo’n ongemak alleen wat royaler gebruik van bijvoeglijke naamvallen. Vreemd genoeg gaan onderbuikleugentjes en scheve stoeptegels nooit heel goed samen. Wil je een echt stemadvies? Zoek de echte waarheid!
Disclaimer: De inhoud van de column is uitsluitend voor rekening van de auteur. Streekomroep West-Friesland is niet ge- of verbonden aan een politieke partij of welke politieke richting dan ook, maar geheel autonoom en onafhankelijk.