Onze keuken is vernieuwd. Dat kostte ons een paar duizend euro extra, wat helemaal niks met de keuken te maken had, maar wel met de bijkomende kosten voor de verhoging van onze hypotheekschuld. Zo werken banken tegenwoordig en toen ik las dat onze bank het afgelopen jaar enkele miljarden winst wist te maken, vervulde mij dat natuurlijk met enige trots. Hoewel ik mij tegelijkertijd realiseerde dat die mooie winst niet alleen door mij tot stand kwam.
Mevrouw Grosthuizen en ik kregen wel tegelijkertijd het idee om het overschilderen van de pas gestucte keukenmuur zelf ter hand te nemen, zodat de kosten van een nieuwe keuken iets minder uit de hand zouden lopen.
Om de klus serieus te kunnen doen hebben we vooraf een plan van aanpak opgesteld. Het resultaat mocht niet negatief afsteken tegenover de door echte vaklieden geplaatste keukenelementen. Het moest dus geen bemodderde vlag op een vijfsterren toeristenboot zijn. We kochten een goede acrylverf, een splinternieuwe verfroller en blokkwast en we beschikten over voldoende schildertape om niet in te smeren gebieden vakkundig af te plakken.
Zowel mevrouw Grosthuizen als ik zorgden dat er niet gewerkt zou worden onder tijdsdruk en het lag in mijn voornemen om het werk rustig aan te pakken en niet te snel tevreden te zijn. Op die manier zou ik erin moeten slagen de schilderklus passend bij de nieuwe keuken te krijgen.
Neem van mij aan dat ik het werk inderdaad weloverwogen begon en met grote aandacht voortzette. Enkele uren later dan een professionele schilder dat zou hebben gedaan kreeg ik de klus geklaard. Mevrouw Grosthuizen onderwierp het werk aan een kritisch onderzoek en meldde mij dat ze trots op mij was. Ik was op dat moment wederom gesterkt in de overtuiging dat mijn talenten zich verder uitstrekken dan aanvankelijk zelfs door mij werd verwacht.
Na de schilderklus kon een nieuw muurlampje worden geplaatst boven de kookplaat. Een lampje dat een prettige hoeveelheid licht zowel naar boven als naar de kookplaat uitstrooide en toen kregen we een totaal andere kijk op mijn schilderwerk.
Het strijklicht bracht het zicht op enkele onvolkomenheden in de verflaag. Op een plek boven het muurlampje kon je zien dat er veel meer verf was achtergelaten dan elders op de muur. Je zag ook het verschil tussen de randen die met de blokkwast en het deel van de muur die met de verfroller waren aangepakt.
Duidelijker kan amateurisme niet worden aangetoond, terwijl dat in het volle daglicht niet meteen waarneembaar was. Ik meende iets fraais te hebben afgeleverd, maar het tegenovergestelde is de realiteit. Strijklicht brengt de realiteit haarscherp naar voren.
Hoe treffend past deze gebeurtenis in deze tijd van verkiezingskoorts. Krijg je niet bij het invullen van een kieswijzer of het beluisteren van politici of bij het doorlezen van het verkiezingsprogramma een fraai beeld voorgeschoteld waardoor de kans groter is dat je voor die partij gaat kiezen? Geloof me maar, in de afgelopen tijd is daar heel serieus werk voor verricht.
Wij menen in het volle licht te kunnen waarnemen of alles wel in orde is, maar wat blijft ervan over in het strijklicht? Waar vind je in verkiezingstijd, wanneer vergaderingen van raad en raadscommissie tijdelijk zijn stilgelegd het knopje om het strijklicht te ontsteken? Wie of wat kan fungeren als strijklicht?
Heel even dacht ik, dat ik als columnist doorgaans een bruikbaar strijklicht produceer, maar ik moet in alle bescheidenheid zeggen, dat ik dan wel een heel grote borst opzet. Kijk mij eens strijkbelichten! Ik ken een aantal van mijn beperkingen, hoewel ik subtiele pogingen doe die verborgen te houden. Zet maar eens een strijklicht aan om mijn geschreven columns te belichten.
Er lopen in Hoorn meerdere mensen rond die zelf vinden dat zij op uitstekende wijze de rol van strijkbelichter vervullen en natuurlijk kan het zijn dat men dat grif aanneemt omdat het met veel overtuiging gebracht wordt. Wanneer je als strijkbelichter werkt, dan zie je eigenlijk bij alle fracties de onvolkomenheden die men zelf goed verborgen achtte.
Ik zie dat ook bij mijzelf en dat komt waarschijnlijk omdat ik nu pas de verklapfunctie van strijklicht heb ontdekt. De tip die ik de nog immer zwevende kiezer kan meegeven is: probeer eens naar fracties te kijken als strijkbelichter, dat kan best verhelderend werken.
Disclaimer: De inhoud van de column is uitsluitend voor rekening van de auteur. Streekomroep West-Friesland is niet ge- of verbonden aan een politieke partij of welke politieke richting dan ook, maar geheel autonoom en onafhankelijk.