Wie woensdagavond 18 februari langs café Swaf op de Korte Kerkstraat liep, kon het onmogelijk missen. De klanken van rauwe Ierse folk van een uitverkocht Swaf vulden de straat. Paul Watchorn, boegbeeld van de legendarische formatie The Dublin Legends, ruilde de grote concertzalen voor één avond in voor de intimiteit van de Hoornse kroeg. Het resultaat? Een onvergetelijke avond vol ‘songs and stories’.
Normaal gesproken treedt Paul Watchorn op voor volle theaters over de hele wereld, maar in Hoorn ging het er anders aan toe. De avond was het resultaat van een jarenlange vriendschap tussen Paul en Tony, een bekend gezicht achter de bar bij Swaf. “Ik ben al dertien jaar bevriend met Paul”, vertelt Tony trots. “Het was een droom om hem eindelijk hier in ‘zijn’ kroeg te krijgen. Dat het ook nog eens direct uitverkocht was, met 150 aanmeldingen voor slechts 80 plekken, zegt genoeg over het animo.”
De tekst gaat verder.
Geen show, maar een gesprek
Vanaf de eerste snaar aanslag om 20.30 uur was duidelijk waarom deze avond zo bijzonder was. In een setting waar je de artiest letterlijk kon aanraken, toonde Watchorn zich een rasartiest. “Ik hou van deze kleine plekken”, vertelde Paul voorafgaand aan de show. “Je bent dichter bij de mensen, er is meer interactie. Ze houden van je of ze haten je, zoals we in Ierland zeggen: either they love you or pick a window.”
Het publiek in Hoorn koos overduidelijk voor dat eerste. Watchorn, die in de voetsporen treedt van iconen als Luke Kelly en Ronnie Drew, bracht de Ierse ziel tot leven. Zonder vastgestelde setlist, maar puur op gevoel en op verzoekjes uit de zaal, nam hij de aanwezigen mee door de geschiedenis van Ierland.
Klassiekers en kippenvel
In de stem van Watchorn klinkt de doorleefde rauwigheid van de ‘oude garde’. Klassiekers als The Wild Rover en The Fields of Athenry zorgden voor een collectieve climax waarbij het bier rijkelijk vloeide en de hele zaak uit volle borst meezong. Toch waren het juist de kleine, breekbare verhalen tussen de nummers door die voor kippenvel zorgden.
“Songs zijn de waarheid”, aldus Watchorn. “Of de mensen de taal nu spreken of niet, ze kennen de liedjes en voelen de emotie. Het gaat om het verhaal in het liedje. Ik probeer het simpel te houden, recht uit het hart.”
Terug naar de basis
Voor Tony was de avond een emotioneel hoogtepunt. De symbolische entree van vijf euro (inclusief consumptie) was enkel bedoeld om de enorme stroom fans te reguleren, want de sfeer in Swaf bleef zoals die hoort te zijn: ongedwongen en toegankelijk. Voor Paul was het een terugkeer naar de basis, weg van de gepolijste theaters.
Toen de laatste noten wegstierven en de lichten weer aangingen, was de conclusie in West-Friesland eenduidig: Ierland lag vanavond even heel dicht bij de haven van Hoorn.
Bekijk hieronder de fotoreportage van deze memorabele avond in Swaf.
