Het was nu eens andersom. Geen puntenverlies in de slotfase, maar juist in extremis een zege veiliggesteld tijdens het uitduel met Scherpenzeel. In de 96e minuut met een weergaloze goal nog wel van uitblinker Dennis Jansen.
De ontlading was groot in Scherpenzeel. Voor het eerst sinds 8 september proefde Hollandia weer eens het zoet der overwinning. Purmersteijn werd toen met 4-1 verslagen. Daarna volgden liefst vijf nederlagen en vier gelijke spelen, waarvan drie in de laatste wedstrijden. Terwijl het veldspel eigenlijk alleen tegen JOS Watergraafsmeer onder de maat was. De scheidende trainer Lars Keppel hoopt dat in het Gelderse plaatsje de ommekeer is ingezet. “De resultaten waren de afgelopen weken misschien niet goed, maar over inzet heb ik van deze spelers nooit te klagen.”
En dat was ook tegen de zaterdag nog nummer drie op de ranglijst, thans afgezakt naar de vijfde plek, zeker niet het geval. De triomf werd op karakter afgedwongen. Scherpenzeel was veel aan de bal, maar liep zich vaak vast in de defensie van Hollandia. Daar vormden Milan Schipper en Denzel Inyamah samen een rots in de branding. Ondanks de druk bleven ze koel. Op het middenveld bewees Sem Biezen met zijn altijd bekeken spel dat hij hersteld is van een blessure die hem lang aan de kant hield.
De opbouw verliep bij balverlies van Scherpenzeel razendsnel via gelegenheidslinksback Nick Maijenburg, zoals dinsdag ervoor was uitgeprobeerd tegen KFC. Jammer dat hij moest worden gewisseld vanwege een stevige enkelblessure.
Op het middenveld en voorin dribbelde Dennis Jansen als vanouds. Dit keer niet op 10, maar vanaf links. Hij was dit seizoen nog niet zo goed. In tegenstelling tot de vorige voetbaljaargang toen hij acht keer scoorde en vijftien assists verzorgde. Hij voelt zich bevrijd door zakelijke beslommeringen en dat komt zijn spel ten goede. “Ik ben met een eigen bedrijf in dataconsultancy (Coforcer, red.) begonnen en had een half jaar de gelegenheid terug te keren naar mijn oude werkgever Price Waterhouse Coopers. Ik heb er nu definitief voor gekozen daar weg te gaan en voor mezelf te beginnen. Het heeft me wel beziggehouden. Het was onrustig in mijn hoofd. Dat heeft misschien geleid tot verkramping in mijn benen.”
Het valt Dennis Jansen ook op dat hij achter de spitsen wordt geconfronteerd met goede verdedigende middenvelders. “Die zijn in de Vierde Divisie veel beter dan vorig seizoen. Het is heel fysiek geworden. Het is voor mij dan ook niet slecht om vanaf links te spelen.” De rol van nummer 10 werd in Scherpenzeel ingevuld door Luke Abelskamp. Al in de zesde minuut werd zijn volley door Dennis Jansen fraai ingekopt. Een van de kleinsten van het veld notabene en dat vond hijzelf ook wel bijzonder. Maar in de laatste minuut zette hij de kroon op het werk van een sterke wedstrijd met een Messi-achtige solo in het strafschopgebied.
“Ik wilde eigenlijk eerst op Anuar Essalhi spelen”, kijkt Dennis Jansen erop terug. “Maar er stond een verdediger tussen. Toen besloot ik zelf maar te gaan. Ik kapte denk ik drie man uit. Het ging allemaal op intuïtie.” De 1-3 betekende de apotheose van een bloedstollende tweede helft. Hollandia werd steeds meer teruggedrongen. Nadat invaller Olivier Pilon in de 73e minuut de 1-2 aantekende begon Scherpenzeel in een goed resultaat te geloven. Daarvoor had Niels Koster verzuimd de wedstrijd in het slot te gooien. Hij ging alleen op doelman Stef Brummel af, maar zag zijn inzet gekeerd. Zijn pass in de eerste helft op de jarige Freek Venegoor, waardoor Hollandia op 0-2 kwam, was wel perfect.
Maar zou het dan nu toch weer misgaan in de slotfase? Er werd wel rücksichtloser verdedigd dan in de afgelopen weken. En de inzet was enorm. De treffer van Dennis Jansen maakte aan alle onzekerheid een einde.
Er werd vervolgens volop feest gevierd in de kleedkamer. Sinterklaas en een roetveeg Piet werden enthousiast met open armen ontvangen. En later in de kantine pakten assistent-trainer Niels Eikenaar, de geschorste Mees Manshanden en Anuar Essalhi de microfoon en brachten een lied ten gehore. Anuar Essalhi omdat een debutant altijd wat moet zingen. Het was een dolle boel, de aanwezigen reageerden er enthousiast op, ondanks de nederlaag van hun team. Het was ook nog de bedoeling in Enkhuizen te gaan stappen bij een overwinning. In dat geval zal het daar nog laat onrustig zijn geweest.
“Zo’n overwinning smaakt altijd naar meer”, meende coach Keppel die de tactiek en zijn wisselbeleid met een 4-4-2-systeem op het einde goed voor elkaar had. Zonder de euforie te bederven kon achteraf na een blik op de ranglijst worden geconcludeerd dat Hollandia deze zege ook wel hard nodig had in het streven om uit de gevarenzone te komen. De concurrentie zit onderin immers niet stil. De Hoornse Leeuwen zijn nog lang niet veiling. Zondag komt hekkensluiter Kolping Boys op bezoek in het Julianapark.
Verslag: Erik Oudshoorn