Sommige ringen vertellen meer dan woorden ooit kunnen. Voor Aukje Metz (57) uit Abbekerk draait haar werk als goudsmid om de verhalen en emoties die mensen in hun sieraden leggen. In haar smederij kunnen mensen zelf hun eigen sieraden maken en dat levert bijzondere verhalen op.
Aukje Metz knutselde al als tiener graag en verloor dat plezier nooit helemaal. Jarenlang werkte ze succesvol in de marketing, maar diep vanbinnen bleef het gevoel dat ze iets anders wilde doen. Uiteindelijk nam ze een moedige beslissing: ze verkocht haar bedrijf en volgde haar hart naar het vak van goudsmid.
Nu heeft ze een eigen smederij waar ze workshops geeft waarbij mensen zelf hun ring kunnen ontwerpen en maken. “We smeden niet alleen zilver en edelstenen, maar ook herinneringen”, vertelt Aukje, die een volle agenda heeft.
Afscheidssieraden
Elk jaar worden in deze smederij zo’n 500 tot 600 ringen gemaakt. Soms verwerkt iemand het haar van een huisdier in een ring. Jongeren maken vaak verlovingsringen. Moeders komen met dochters om hun band in een sieraad te vereeuwigen. “Ieder sieraad is uniek, met een eigen geschiedenis en betekenis. Sommige verhalen zijn zelfs ontroerend”, vertelt Aukje.
“Er waren eens twee meisjes van een jaar of zestien, zeventien. Ze hadden allebei een eetstoornis en zaten aan de sondevoeding. Eén van hen zou niet lang daarna overlijden. Zij maakten hier eigenlijk afscheidssieraden voor elkaar. Daar krijg ik nog altijd kippenvel van.”
Tekst gaat verder onder de foto.
Naar de workshop komen zowel jonge als oudere mensen. Zo was de oudste klant van Aukje 91 jaar. Hij stapte met zijn wandelstok over de drempel en wilde heel graag een ring maken voor zijn kleindochter. “Dat was zo lief. Voor sommige stappen in het proces heb je echt kracht nodig. En ik was zo trots op hem. Voordat hij wegging, zei hij: ‘ik kom terug, want ik heb een heleboel kleindochters’.”
“Wanneer mensen het afgewerkte ringetje zien na de polijstmachine, is dat het meest emotionele moment”, vertelt Aukje. “Ik heb wel doosjes voor de ringen, maar ik gebruik ze bijna nooit. Mensen vouwen het handdoekje open, zien het resultaat van hun werk en schuiven de ring meteen om hun vinger. Het geeft me altijd zoveel vreugde om hun blik dan te zien.”