Sanders Zomeravond: Al bijna vijftig jaar is journalist Eric Molenaar een vertrouwde naam in de krant

Voor veel krantenlezers is zijn naam een vertrouwd gezicht. Ruim zevenenveertig jaar werkt Eric Molenaar als journalist bij het Noord-Hollands Dagblad. Geboren in Alkmaar, vertrok hij als leerling-journalist voor zijn krant naar Hoorn. Ondertussen is hij helemaal geworteld in de stad en de regio. Er zijn weinig plekken en verhalen die hij niet kent in West-Friesland. Hoe komt je tot rust als alles wat je ziet je interesse wekt en mogelijk een verhaal is?

De droom om journalist te worden had hij al vroeg. “Ik was dertien toen ik in de bibliotheek stond en de beroepengids doorbladerde. Ik weet niet waarom ik het vak journalist al in mijn hoofd had maar ik dacht ik zoek eens op wat je moet kunnen om dat te doen. Dat was een lange lijst, dus de moed zonk me al in de schoenen. Maar ik wilde het toch proberen. Het enige aantrekkelijke eraan was, dat je niet een heel zwaar vakkenpakket nodig hebt. En dat vond ik wel prettig.”

Tekst gaat door onder de video

Hij werd leerling-journalist bij de Verenigde Noord-Hollandse Dagbladen. “Op m’n zeventiende stond ik voor de deur bij de Schager Courant, en ik had meteen een openingsverhaal in de krant. ‘Kinderen zoet op zonnige dag’, een zomerthema met foto. Als ik dat verhaal nu lees, dan schaam ik me dood.” De lange carrière bij de krant vloog voorbij voor Eric. “Ik heb het zevenveertig jaar makkelijk volgehouden. Iedere dag is anders. Ik ben gewoon altijd heel nieuwsgierig. Dus als ik iets zie wat me intrigeert ga ik dat uitzoeken.”

Pensioen in zicht

Het einde van zijn carrière is in zicht. Hij gaat na volgend jaar met pensioen. Hoe gaat hij ermee om, dat hij na zoveel jaar zijn identiteit als journalist achter zich gaat laten. “Ik heb me voorgenomen om dan even helemaal niets te doen. En dan misschien ooit een leuk verhaal te maken voor Oud Hoorn. Geschiedenis vind ik extra interessant. Dus duik ik dan misschien even de diepte in over één onderwerp.” 

“Ik hoop dat ik het journalist zijn los kan laten na mijn pensioen. Het blijft in je systeem zitten dat je opzoek gaat naar een verhaal. Dus de redactie zal ongetwijfeld veel tips van me krijgen. En ik zal zelf dan wel chagrijnig zijn als ze er niets mee doen.”