In een hospice wordt niet alleen gezorgd voor de gasten die er komen om te sterven. Ook aan familie wordt aandacht besteed. De bezoekers worden ontzorgd en hebben in veel gevallen het idee er niet alleen voor te staan. “Die oprechte interesse, die kun je niet faken.”
In de huiskamer van hospice Dignitas in Hoorn ligt een groot boek, gevuld met veel ansichtkaarten en nog meer lieve woorden. Het is een dankboek, vormgegeven door nabestaanden van gasten die in het hospice zijn overleden. Een verzameling berichten, waarin verdriet en dankbaarheid samensmelten.
Ook online kan het hospice rekenen op de nodige complimenten. Op de website kaartzorgnederland.nl wordt het hospice beoordeeld met een 9,5. “Mijn echtgenote is daar geweldig en met respect behandeld, dat had ik zelf niet beter kunnen doen”, laat een nabestaande achter.
‘Denk je dat ik dood ga?’
Carrolien Schouten-Koster keert enkele maanden na het overlijden van haar vader Jan terug in het hospice. Ze had in januari van dit jaar – vlak voor zijn dood – nog een open gesprek met haar 92-jarige vader, zoals zo vaak.
Na een zoveelste val brak hij zijn heup. Opereren was gezien zijn broze gestel niet meer mogelijk en na een korte ziekenhuisopname kwam hij in hospice Dignitas in Hoorn terecht.
“Denk je dat ik dood ga?”, vroeg hij aan zijn dochter. “Ik denk het wel, pap”, antwoordde ze. “Nou, dat is niet zo mooi”, klonk het droog.
“Veel mensen zien het als een beladen iets hier, maar die weten niet hoe fijn het hier is”
Carrolien Schouten-Koster
Na de val ging het snel. Voordat de familie het wist, zaten ze aan de rand van het bed in het hospice in Hoorn. Carrolien kijkt er met louter goede herinneringen op terug. “Ik werk zelf in de zorg, dus ik ben wel gewend aan mensen die ziek zijn of komen te overlijden. Wat mij opviel, is dat je hier bij binnenkomst gelijk warm wordt onthaald. Dat is heel fijn.”
Tekst gaat verder onder de foto
Terwijl haar vader werd verzorgd was er ook aandacht voor Carrolien en de rest van de familie. “Ze vroegen meteen ook hoe het met ons ging. Je voelt de oprechte interesse. Die kun je niet faken. Je voelt de rust in het huis. Er is geen haast en er wordt op je gelet. Je wordt compleet ontzorgd, dat is zo fijn. We hoefden zelf niets te doen en hadden alle tijd om bij onze vader te zijn.”
Vier dagen na de opname overleed haar vader. “Veel mensen zien het als een beladen iets hier, maar die weten niet hoe fijn het hier is. Het is een uitkomst. Natuurlijk mis ik hem enorm. Maar het had niet mooier kunnen zijn.”
Liefde voor de Dood: het leven in een hospice
Een verblijf in een hospice als laatste halte voor de dood. Voor veel mensen een absoluut schrikbeeld, maar hoe gaat het er echt aan toe in een hospice? In de serie ‘Liefde voor de Dood’ kijken we achter de schermen bij hospice Dignitas in Hoorn.