Verdriet en ongeloof bij Oekraïense vluchtelingen in Hoorn. Als het flink tegenzit, moeten zij binnenkort afscheid nemen van hun huisdieren. De dieren mogen niet meeverhuizen naar de nieuwe opvanglocatie voor de vluchtelingen in het gemeentehuis van Hoorn. “Ik heb veel verdriet. Het dier van mijn hart moet ik weggeven.”

De 16-jarige Alona uit Oekraïne kan er niet over uit. Zij kwam in 2022 door de oorlog in Hoorn terecht. “Toen wij deze woning kregen, mochten we huisdieren houden. In die periode werd onze kat Rafaël een volwaardig lid van ons gezin. Hij is met ons meegekomen uit Oekraïne. Ik heb er veel verdriet van. Ik weet niet wat we moeten doen.”

Het gaat om acht Oekraïense gezinnen met honden en katten. Zij wonen in flats aan de Sint Jozefstraat in Hoorn. Die worden gesloopt om plaats te maken voor nieuwbouw. De nieuwe opvanglocatie wordt nu verbouwd in een leegstaand deel van het gemeentehuis van Hoorn. Daar zijn huisdieren niet toegestaan, zegt de gemeente.

De verhuizing is al in september. Alona en haar landgenoten zijn radeloos: “We weten niet wat we moeten doen. Voor veel van ons zijn huisdieren veel meer dan alleen dieren. Na alles wat we hebben meegemaakt, oorlog, vluchten en het opnieuw opbouwen van ons leven, bieden zij steun.”

De gemeente Hoorn heeft strenge regels als het gaat om het houden van huisdieren: “In een gedeelde woonomgeving moet rekening worden gehouden met de veiligheid, welzijn, gezondheid (bijvoorbeeld allergieën) van alle bewoners.”

Dit is mijn familie, dit is mijn kind

De grote zwarte hond Bike is al elf jaar bij Natali. Ze zijn onafscheidelijk. Natali huilt: “Ik heb hem drie jaar geleden hier in huis genomen en hij is nu elf jaar bij mij. Ik kan hem nu aan niemand meer geven. Dit is mijn familie. Dit is mijn kind.”

Het gemeentebestuur erkent dat huisdieren voor veel mensen een belangrijke rol spelen bij rouw en stress. Toch worden er geen uitzonderingen gemaakt op de bestaande regels.

“Het dier van hart kan ik niet weggeven”

Alona – Oekraïense vluchteling

Schandalig, vindt gemeenteraadslid Roger Tonnaer van Sociaal Hoorn. “Ik vind het onmenselijk dat de vluchtelingen hun dieren moeten afstaan.” Tonnaer heeft al eerder kritische vragen gesteld aan het gemeentebestuur. “De gemeente zegt dat ze ook op zoek kunnen naar woonlocaties in andere gemeenten. Iedereen weet dat die er niet zijn. Dan moeten dieren, die al lang bij die mensen wonen, naar een asiel? Dit is wreed!”

Zoek naar een oplossing

Haast is geboden, vindt Tonnaer. Hij hoopt de komende weken alsnog voldoende steun te vinden in de gemeenteraad om het tij te keren. “De huisdieren wegdoen, is voor mij onbespreekbaar. De gemeente toont geen enkel gevoel. Je zou ook kunnen zeggen: het is vervelend voor mensen met een allergie, maar we gaan toch een oplossing zoeken.”

Voor Alona en haar familie is er geen sprake van dat zij hun kat Rafael wegdoen. “Het dier van mijn hart, ik kan hem niet weggeven.”