Puur door een geweldige vechtersmentaliteit versloeg Hollandia op het gladde natuurgrasveld van Sportpark Drieburg in Amsterdam laagvlieger DVVA met 1-2. De manschappen van Maikel en Rob van der Werff zijn met de derde overwinning na de winterstop zomaar in de top-5 van de Vierde Divisie A beland.

Verslag: Erik Oudshoorn

Zeven wedstrijden was DVVA op eigen grondgebied ongeslagen geweest. Daar zat zelfs een overwinning (1-0) bij op de nieuwe koploper Purmersteijn. Hollandia maakte een einde aan die mooie reeks. Een overwinning weggesleept voor de poorten van de hel, zoals dat heet.

En de ‘hel’ was in dit geval een net ontdooide grasmat waarop vele teams al eerder dit seizoen struikelden, een mini-kleedkamer, de rommelige zijlijn met drank en een wietlucht om stoned van te worden, alsmede een tegenstander die zijn strategie volledig had afgestemd op de omstandigheden. Dus met lange ballen die als vervaarlijke projectielen in het strafschopgebied voor het doel van Shaquille Eendragt neerploften.

Uiteindelijk stond er 1-2 op het scorebord en was de opluchting groot. Hollandia wilde vooraf niet meegaan in het opportunistische spel van DVVA, maar het was soms onvermijdelijk. “Je zag al heel snel dat je hier niet normaal kon voetballen”, vertelde Encho Margaritha, die met een gave kopbal tekende voor de gelijkmaker. “We moesten wel meegaan in hun speelwijze.”

Terwijl hij die woorden sprak stond hij buiten met ontbloot bovenlichaam af te koelen voor de ingang van de kleedkamers. En zo tropisch waren de temperaturen nou ook weer niet. “Omdat het daar binnen zo klein is kreeg ik het heel erg benauwd en ben ik maar naar buiten gegaan”, verklaarde de middenvelder/verdediger.

Tandje bij

Trainer Maikel van der Werff besefte vooraf wat hem en het team te wachten stond. “Lange, diepe ballen en vechtvoetbal. Daar waren we op voorbereid. We probeerden er onderuit te komen door de zijkanten op te zoeken. Dat lukte vaak vrij aardig. Maar in de rust hebben we gezegd: ‘We zetten een tandje bij in het vechtvoetbal. Het maakt niet uit hoe we winnen, als het maar drie punten oplevert’. Dat heeft de groep super goed opgepakt. We hebben deze wedstrijd echt op karakter gewonnen.”

Het is nauwelijks voor te stellen dat DVVA-trainer Bnar Toofeek, die met verzorgd voetbal zijn sporen heeft verdiend bij Roda ’23, volledig achter de primitieve spelopvatting staat van zijn ploeg. “Ik heb drie weken geprobeerd hier volgens mijn principes te werken”, vertelde de oefenmeester die zijn contract bij DVVA heeft verlengd. “Maar toen merkte ik dat je in combinatie met het veld bij dit elftal toch beter andere opvattingen kan nastreven. Ik heb nu wel punten nodig.”

De natuurgrasmat van de Amsterdammers werd vrijdag voor de gemeente nog afgekeurd. Spelers gleden ondanks pinnen voortdurend weg, technische hoogstandjes waren niet mogelijk. Douwe Leenders ontpopte zich tot de absolute uitblinker. De lichtvoetige linksback zweefde over het veld en was ongrijpbaar. Maar ook rechtsback Mees Manshanden speelde een puike wedstrijd.

In de eerste helft zag het er niet naar uit dat Hollandia met de volle buit huiswaarts zou keren. De Hoornaars grossierden in nogal wat overtredingen en dat was koren op de molen van DVVA. Hoge ballen die vaak voor dreiging zorgden werden het strafschopgebied ingepompt. Uit een zo’n situatie viel na een half uur ook de goal van Silva da Moiz. Het leek of er sprake was van een misverstand tussen Shaquille Eendragt, die niet uit z’n doel kwam, en de defensie.

Kaak uit de kom

Tot overmaat van ramp kreeg Milan Schipper kort daarna zo’n harde bal tegen zijn gezicht, dat z’n kaak uit de kom schoot. Zelf drukte hij het gewricht weer op zijn plaats. Het was exemplarisch voor de instelling van het elftal dat de lange verdediger de wedstrijd gewoon vervolgde. Zelfs kopte hij weer als vanouds snoeiharde ballen weg uit het strafschopgebied. “Dat was nodig, hè”, zei hij doodleuk na afloop. Maar in de rust besloot Van der Werff de ijverige Milan Schipper toch maar te laten douchen.

Encho Margaritha zakte een linie terug naar het hart van defensie en Nick Bot werd de vervanger van Schipper. Uitgerekend hij stond aan de basis van de gelijkmaker. Met een hoge bal bediende Nick Bot de vooruit gestormde Encho Margaritha die vrij als een vogel simpel bij de tweede paal inkopte. DVVA ging op zoek naar een nieuwe voorsprong en daardoor kreeg Hollandia meer ruimte.

Een kwartier na de gelijkmaker besliste Souvian Nelson de wedstrijd. Er ging een curieus moment aan vooraf. Freek Vrenegoor schoot eerst tegen de onderkant van de lat en even later vloog de bal tegen de voorkant van de lat. Souvian Nelson stond op de goede plek om in te koppen. “Zo’n makkelijke goal heb ik nog nooit gemaakt”, grinnikte de matchwinner. “Ik hoopte dat de bal op een of ander manier weer zou terug ketsen. De keeper lag al op de grond. Een koud kunstje.” Het was zijn tweede treffer voor Hollandia. “De eerste maakte ik eveneens tegen DVVA en ook de 2-1.”

De spelers van Hollandia haastten zich na afloop om Sportpark Drieburg te verlaten. Een aantal bezocht een tv-uitzending van ESPN, terwijl Maikel en Rob van der Werff naar een reünie gingen van PEC in Zwolle. Zondag komt Victoria op bezoek. Dan kunnen de Hoornse Leeuwen revanche nemen op de smadelijke nederlaag, eerder dit seizoen in Loosdrecht.

Toen werd Hollandia met 4-1 weg gecounterd, de grootste verliespartij van dit seizoen. Uit de fatale speelwijze van toen zal lering zijn getrokken door staf en spelers. Maar het is nog geen reden om net als DVVA de opbouw te verwaarlozen.