Waar moet je als zieke vluchteling heen, wanneer herstellen niet veilig is in een opvanglocatie? Voor dat probleem staat Oekraïener Vova (57) die een stamceltransplantatie heeft gehad. In de opvang in Hoorn moet hij een badkamer delen met honderd anderen. “We zijn heel bang dat hij daar een infectie oploopt”, vertelt zijn vrouw Oksana, die een veilige plek voor haar geliefde zoekt.
Begin deze maand onderging Vova, zoals Volodymyr* door zijn omgeving wordt genoemd, een stamceltransplantatie in het ziekenhuis in Amsterdam. Hij lijdt aan lymfeklierkanker, een ziekte die hij in 2014 voor het eerst kreeg en waarvan hij genezen was verklaard.
Van Dnipro naar Hoorn
“In 2022 vluchtten we uit Oekraïne vanwege de oorlog. Maar er gold toen een uitreisverbod voor mannen”, vertelt Oksana (43). “Vanwege zijn medische geschiedenis mocht Vova toch vertrekken.” Het stel woonde in de buurt van Dnipro en kwam in een opvanglocatie in Hoorn terecht.
Beiden vonden ze een baan. Zij bij een schoonmaakbedrijf, hij in een bakkerijfabriek. Tot de kanker in 2024 terugkeerde. “Hij had al lange tijd last van iets van een allergie en was steeds verkouden. Toen bleek het toch weer heel erg mis.”
“Vova’s immuunsysteem is vergelijkbaar met dat van een pasgeboren baby, heel broos en risicovol”
Oksana over de gezondheidstoestand van haar man Vova
We spreken Oksana bij het VUmc waar ze dagelijks te vinden is om haar man te bezoeken. “Hij zit nu ongeveer op dag dertien na de transplantatie. Zijn immuunsysteem is vergelijkbaar met dat van een pasgeboren baby, heel broos en risicovol. Met een mondkapje en na handenwassen mag ik bij hem. Maar het duurt zeker zes maanden voordat dat weer wat hersteld is.”
En die fragiele toestand is precies de reden waarom Oksana, Vova’s verhaal vertelt. Ze heeft dringend hulp nodig. En wordt daarin gesteund door Mischa van Diepen (30), voormalig oorlogscorrespondent in Oekraïne.
Tekst gaat verder onder de foto.
“Mijn vader lag heel toevallig bij Vova op de kamer”, vertelt Mischa. “Ze hebben op dezelfde dag een stamceltransplantatie ondergaan. Ik spreek Oekraïens dus het contact was gauw gelegd. Maar mijn vader is inmiddels weer thuis waar hij veilig in zijn eigen huis aan zijn herstel werkt; Vova kan dat niet.”
Gedeelde badkamer met honderd mensen
“Het ziekenhuis houdt Vova langer, omdat nu terugkeren naar de opvang niet verstandig is gezien zijn gezondheid”, vertelt Oksana. “Hij mag hier tot het eind van de maand blijven, maar dan moet hij echt weg. We zijn doodsbang dat hij in de opvang een infectie oploopt, omdat zijn immuunsysteem zo slecht is. Daar delen we met honderd mensen een badkamer en keuken.”
De medische kosten voor Oekraïense vluchtelingen worden gedekt door de basisverzekering die zij in Nederland hebben. Maar volgens Oksana zijn ze voor de herstelperiode op zichzelf aangewezen. “We zoeken daarom een privéplek waar Vova de komende tijd kan herstellen.”
“Maar de gemeente (die de opvang van Oekraïners organiseert, red.) kan geen tijdelijke woning voor ons regelen.” En dat begrijpt Oksana ook wel met het oog op de woningnood. “Het enige wat ze in de opvanglocatie kunnen regelen is een toilet waar mijn man dan als enige de sleutel van heeft. Maar een eigen douche kan niet.”
Zoveel mogelijk maatwerk in opvang
De gemeente Hoorn kan om privacyredenen de lezing van Oksana niet bevestigen. “Bij het opvangen vluchtelingen wordt gekeken naar de persoonlijke situatie en waar mogelijk maatwerk toegepast binnen de beschikbare voorzieningen”, wil de gemeente wel kwijt.
“Een eigen badkamer kan daarbij niet worden gegarandeerd.” De gemeente heeft niet vaak met een zorgvraag, zoals die van Vova, te maken. “We proberen zoveel mogelijk maatwerk te bieden, maar lopen daarbij tegen grenzen wat binnen de gemeentelijke opvangstructuur mogelijk is.”
Met hulp van Mischa, die ook voor Oksana tolkt, probeert zij nu op allerlei manieren een tijdelijke woonplek te vinden, omdat beschikbare alternatieven – onder andere op Texel – geen werkbare situatie bieden.
“Het zou toch jammer zijn dat een dure behandeling op het spel gezet wordt en een infectie de boel teniet zou doen”
Mischa van Diepen maakt zich zorgen om het herstel van Vova
“Ik heb al mijn contacten in Noord-Holland aangesproken”, vertelt Mischa. “Want Vova en Oksana lopen vast. Ik heb stichtingen in Nederland die zaken voor Oekraïne doen benaderd en we proberen het nu via de media breder bekend te maken.”
“Het zou toch jammer zijn dat een dure behandeling op het spel gezet wordt en een infectie de boel teniet zou doen”, vindt Mischa. Hij en zijn ouders willen ook financieel bijdragen aan een tijdelijke oplossing. “Maar iets vinden, blijkt lastig.”
“Een vakantiehuisje of containerwoning”, somt Oksana op als oplossing. “Iets waar we een eigen douche en toilet hebben. Liefst in de buurt van Hoorn waar ik werk, maar ik heb een auto dus ben flexibel. We zoeken iets tot september.”
*De achternaam van Vova en Oksana houden zij liever voor zichzelf.
Wil je in contact komen met hen, mail dan naar [email protected].
