Het is voor wethouder René Assendelft een heimelijke jongensdroom die uitkomt: aan het einde van de middag voorziet hij op de Hoornse kermis de kamelenrace van commentaar. “Een guilty pleasure van mij als kermiswethouder.”

“Ballen vast, rrrrollen maarr!”, schalmt het meestal over de kermis wanneer het kamelenspel wordt gespeeld. Welke kameel is uiteindelijk het snelst? Deelnemers zitten op krukken naast elkaar, rollen de bal in één van de gaten en scoren punten. 

Het is een bekend geluid voor René Assendelft. Op de tweede zondag van de kermis eindigt hij steevast met zijn familie bij het kamelenracen. “Met neven, nichten, zussen, familie en vrienden, dat is toch wel een hoogtepunt”, vertelt hij. 

Kamelentrofee

Begin van de week is Assendelft bij een lunch met alle kermisexploitanten. Een kans die hij niet onbenut laat. “Daar heb ik gevraagd of ik een keer het verslag mocht doen.”

Het blijkt een gouden zet, want vanaf 16.00 uur is de microfoon van de wethouder. “Mensen aankondigen, nummers roepen van de kamelen, want welke kameel gaat aan kop?”, ziet de wethouder het voor zich. “Wij hebben er altijd veel lol in en uiteindelijk gaat er dan iemand van ons naar huis met de prijs. Vorig jaar was dat een grote kamelenknuffel, die rouleert als trofee in onze familie.”